Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio komentowane

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Kołysałam ciebie w łonie                 jak w ramion kołysce. Dotykałam myślą wyśnioną twarz. Pozbierałam promyki słońca, aby oświetlić drogę twojego przebudzenia.                 Zaistniałaś radością wśród krzyku , kiedy przecięto naszą zależność.                 Zaufaj mi,                 ochronię twój dziecięcy świat. Zasłonię przed wrogością czasu.                 Pozostaniesz dla mnie                 taką samą maleńką kruszynką                                wśród zmienności zdarzeń.                 Śladem mojego trudu.                 Zaufam ci, kiedy twoja troska dotknie                 moich siwych włosów. Gdy przekonasz mnie,                 że zrozumiesz słowo – być. Rośnij płacząc i śmiejąc się głośno. Wykrzycz swoją wątpliwość                 do uznanych prawd. Znajdź w sobie dość siły, kiedy zaufają ci czyjeś  niepewne kroki.                 To będzie ślad twojego trudu.
    • Zawleczka   Wyciągnieta zawleczka poezji Drżącymi palcami próbuję Na powrót ją wetknąć Zanim granat jebnie I urwie mi głowę
    • @Gerber cięższe czyli jakie? Zapraszam pod "Czerwone noce "tam jest ciężko i duszno  No może jeszcze "kilka słów o gwałtownosci" inne są bardzo delikatne :-) 
    • Ja to się zgadzam z przesłaniem  wiersza, bo ileż można czytać o tym jaki to bóg czy Bóg 😀 jest niesprawiedliwy, dlaczego na to wszystko pozwala i jak nic nie rozumie :) Przecież my, mądrzejsi, inaczej byśmy to wszystko ( cały ten świat ) urządzili.😀
    • No jest ok. Ale ja wolę Twoje cięższe teksty.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności