Jak długo jeszcze

[Dama Kameliowa]

Jak długo jeszcze przyjdzie mi czekać?
Marznąć ambicjami, bez ciebie
Jak długo będę musiała iśc,aby dojść do nikąd?
Bezimienna uliczka miga mi przed oczami
Jak dłuogo będę szukać, by móc wypić na spokojnie kawę?

Rozebrałeś mnie słowami, nie wiem co powiedzieć
Nie wiem jak powiedzieć, żeby nie brzmiało jak kłamstwo
Zgasiłam świeczkę,bo było za jasno
Mam z tobą czekać, czy pozwoilisz mi odejść
Jak długo jescze będę karmiła swój słuch milczeniem?

Nie chcę tego słuchać!
Przestań proszę
Daj mi oddychać
Odkładam słuchawkę
...
to koniec

[Bezimienny z Nikąd]

Przyjaciólko przykro patrzeć na Twoje cierpienie
Co trzeba zrobić byś osiągnęła zbawienie
Jak zapewnić wolność biednej Twej duszy
Jakiej siły użyć by łańcuchy skruszyć
Czy może powołać znów Gryfa?

[Dama Kameliowa]

Tak Gryfie mój drogi,
pomóc nie zdoła mi nikt
Są tylko dwie drogi
zapomę lub sama sobie pomogę

[Gość]

Przepraszam, że się wtrącę smutna Damo Kameliowa. Wiersz Twój bardzo smutny. Z tego, co czytam w komentarzach to smutek jest prawdziwy. Pozwól, że zacytuję Tobie Alberta Camusa, a uwierz mi, że miał rację pisząc te słowa ( przekonałam się o tym na własnej skórze, a raczej duszy). Mogę ?

"Niech pociechą dla nas będzie to, iż żaden ból na świecie nie trwa wiecznie. Kończy się cierpienie, pojawia się radość i tak równoważą się nawzajem."

Pozdrawiam wieczornie i bardzo ciepło.
Jola