dzban

[Jacek_Suchowicz]

przyjdź przy kominku usiądziemy
by kryształowy dzban wypełnić
znowu zaczniemy zbierać chwile
chociaż przed nami blask jesieni

ten dzban już nie raz nam z rąk wypadł
i na kawałki się rozleciał
posklejaliśmy zrozumieniem
by wejść w następny istnień etap

to fakt że nie da się napełnić
gorącym płynem cichych pragnień
i nie udźwignie też kamieni
z rzeczy przyziemnych tych nieważnych

ale doń czułość można zbierać
radości smutki wspólnej weny
zwykłą miłością chociaż teraz
ten kryształowy dzban wypełnić

[Oxyvia]

Bardzo łądny, rytmiczny wiersz o "zwykłej miłości" w jwsiennym już wieku. Bardzo nastrojowy.
Ale pozwól, że swoim zwycajem napiszę, co bym wyszlifowała na Twoim miejscu. :-)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie jest zupełnie jasne, czego dzban już nie może przyjąć i dlaczego. Rozumiem, że jest metaforą wspólnych przeżyć, wspólnego życia. Ale nie wiem, dlaczego nie można go napełnić wspólnymi pragnieniami, a także - czym są zdobycze już nieważne, którymi też nie można dzbana wypełnić. To jest niejasne i dobrze byłoby tu coś dopisać, może jeszcze jedną czy dwie strofy, żeby to pogłębić.

Pozdrawiam.
Joa.

[teresa943]

podoba mi się zarówno klimat wiersza (i kominek:)) jak i "dzban"

ale doń czułość można zbierać
radości smutki wspólnej weny
zwykłą miłością chociaż teraz
ten kryształowy dzban wypełnić

po prostu zabieram to do mojej kolekcji, przy kominku w zimowe wieczory zawartość Twojego "dzbana" ze mną będzie :))

serdecznie pozdrawiam Jacku :-)
Krysia

[Pan_Biały]

wiersz o jesieni życia, o zapomnianych złych chwilach z przeszłości (rozbity dzban), jak również o dniu jutrzejszym i jego tajemnicami, a także akcent o miłości na dobry finał
pozdrawiam
r

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki Krysiu ale sam dostrzegam jeszcze miejsca które muszę dopracować

Pozdrawiam Jacek

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dobrze rozszyfrowałeś :)

Pozdrawiam Jacek