Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

powrót


Straciłem cię z oczu na tak wiele ważnych chwil
Straciłem twój dotyk na odległość ponad tysiąca mil.
Brakuje mi teraz ciebie, i jest nie do pomyślenia
Jak mocno doznaję z tęsknoty cierpienia.

Jak codziennie rano, kiedy jeszcze dusza
Na dobre nie wróciła od ciebie z podróży
Pląsa się przede mną, zgrabnie się porusza,
Patrzy na me ciało, niedobrze to wróży,

Zbyt długo się przygląda, myśli w sobie zbiera
Chce mi coś powiedzieć usta me otwiera
A kiedy pierwsze myśli w głowie zakwitały
Nagle wszystko zniknęło i jak obraz biały
Wymazane wspomnienia z mej duszy zostały.

Wiem co to znaczy cisza gdy zamknięte oczy
Kiedy czas nieubłaganie dalej sobie kroczy.
I codziennie rano patrząc w lustro swoje
Widzę jak mijają piękne chwile, kiedy my we dwoje
Nie możemy być razem i szczęścia doznawać.

Jakie czyny ukoją twe codzienne cierpienia?
Twe codzienne rozterki, bicie się z myślami?
Jak rozwiać w twojej głowie siedzące zwątpienia?
Jak wyrazić smutek?. Jak ubrać słowami?
To co już stracone, a to co przed nami?

Jak spojrzeć w twoje oczy kiedy takie smutne?
Jak dotknąć twego ciała kiedy takie zimne?
Cóż złego zrobiliśmy, że życie jest takie okrutne?
Nic nie mów, nie odpowiadaj, ta cisza wystarczy
Aby na wszystkie zadane pytania
Uzyskać odpowiedź i już bez wahania
Powrócić do ciebie w drzwi cicho zapukać.
Nie muszę już dłużej swego szczęścia szukać.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Annie Myślę, że dałoby się obronić tezę, że 2D to też przestrzeń, albo jej szczególny przypadek.  Może koło, może punkt, może nic...
    • A jednak jesteś.  Zaskoczony odebrałem telefon.  Jak zwykle otworzyłem drzwi. Czekam.  Jak zwykle przytulas na powitanie.    I o nic nie pytam. Czekam aż się rozbierzesz.  Wiesz na którym krześle położyć ubrania.  Czekam aż odłożysz torbę przy komodzie, jak zawsze.    A jednak przepraszasz...  Słucham zaskoczony. Mówisz, że to było niewłaściwe.   Dwa różne piwa i pucharek. Nie ucieszyłem się,    ale się uśmiecham.  Nie będę mówił, że wypiłem już dwa a potem wypiję kolejne.  Nikogo przecież nie obchodzi "dlaczego" i nikt nie pyta.    Nie skarżę się, jak było.  Zapisałem to na nadgarstku, ale nic nie powiem.  Niczego nie oczekuję dzisiaj i o nic nie poproszę.     Zostawiam miejsce.  Bo to ja jestem dla ciebie a nie ty dla mnie.  Nie wybrałem wcale takiej roli. To wynikło samo z siebie.    Przez weekend poukładałem  sobie rzeczy do zrobienia, wiedziałem co i jak,   ale w tych planach nie było ani odrobiny ciebie.    Ja, śrubki i trochę plastiku.  Cutterem ostrożnie rozciąłem pudełka kostek pamięci.  Nie schowałem ostrza. Jest sporo do otworzenia.     Później popcorn,  wieczór filmowy, ale nie tak blisko jak chciałem.  Szanuję jednak twoje granice i potrzeby.    Dzisiaj zostajesz na noc.    A ja w końcu zasnę spokojnie.   
    • @Łukasz Jurczyk   Przepiękne słowa, znowu zamyśliłam się nad nimi - tyle filozoficznej prawdy!  Jestem pełna podziwu!
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Sliczne.
    • Bywam zwyczajny, nieliryczny, w kiepskim humorze, z ciężką głową; co mogę - psuję, brnę w kaprysy i chwytam ciebie wciąż za słowo.   W kuchni przy oknie czasem staję, patrząc, jak śnieg się w miasto wgryza; przepijam grzańcem głupie żale, spleen się rozpycha w moich myślach.   Bywam codzienny, wciąż w sprzeczności z tym, co bym pragnął tobie przyrzec; bez nimbu, skrzydeł i pozłoty taki ja - losu niedobitek.   A jednak, kiedy noc zapada, twoje dobranoc serce grzeje, otwieram laptop, gaszę światła... ...to mój czas, by podbechtać wenę.   Maleńki kluczyk ściskam w dłoni, portale baśni nim otwieram, i składam w wiersz najczulsze strofy, kochana - przecież wiem, że czekasz.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...