S t o n o g a...

[Ryszard Kisiel]

Powiedziała raz stonoga; tak mnie boli setna noga.
Co ja teraz biedna zrobię? do lekarz pójdę sobie.
Tak jak rzekła i zrobiła, do lekarza popędziła.
Proszę ja pana doktorze, niech no pan mi dopomoże.
Strasznie mnie ta noga boli, niech pan ulży mojej doli.
Doktor, poprosił stonogę, proszę mi pokazać nogę.
O jej! Jakie straszne bóle, trzeba będzie nosić kule -
Rzekł pan doktor do stonogi. Mój panie doktorze drogi,
Nie da się już nic wymyślić? Nie dopuszczam takich myśli,
Ażeby chodzić o kuli, to już wolę znosić bóle.
Czas już tą dyskusję skończyć, a nogę z chodzenia wyłączyć!
Przecież tyle nóg zostało, one niech dźwigają ciało!

* * *

Stonoga medytowała, swoje nogi zliczyć chciała.
Okropnie trapiło ją to: czy naprawdę ma nóg sto?
Stonoga się tak zawzięła, że zabrała się do dzieła.
Każde dziesięć odliczała, na ścianie zapisywała.
To wprost w głowie się nie mieści, naliczyła ich trzydzieści.
Gdy już przy czterdziestej była, pech chciał, że się pomyliła.
Wreszcie tego dosyć miała, z liczenia zrezygnowała.
Bo kto to, mój Boże drogi, będzie jej przeliczał nogi?
Gdyby chciał ktoś wszystkie zliczyć, nie ma cudów, nie policzy.
Choć by wielką miał gorliwość, to i tak straci cierpliwość.
A niech to, na miły Bóg, po co tyle mi tych nóg?
Czasem, gdy mi się poplączą, ile męki, nim rozplącze?
A przecież, starczyłoby sześć! Po licha mi tyle? – Cześć!

R

[papsi1960]

Siedzę sobie na podłodze,
czytam wierszyk o stonodze,
tak mnie baśń ta rozbawiła,
żem się na podłogę obaliła,
i ze śmechu trzęsę bokiem,
syn się pyta dziwnym wzrokiem,
coś ty mamo tam czytała?
żeś się biedna tak spłakała??

Świetny i bardzo śmieszny!
pozdrawiam i życzę miłego wieczoru:)

[Bezimienny z Nikąd]

Dałeś usmiech na dzień pracy,
Już humoru dziś nie stracę.
Za to wdzięczny pozostaję,
Do roboty się udaję.

Serdeczności Ci znów życzę,
Dobrą myśl Ci też przemycę.