Sonety podejrzane I

[Alicja G.]

Stworzenie

I stworzył Bóg Adama. A czas jeszcze czekał,
lecz hormon po hormonie mężniał w jego mosznie:
to Adam - mężczyzna - miał pierwszy w świecie okres!
Bolesny tak, że musiał jakoś - znieść* - cierpienia.

Wtenczas, w jego kroczu czas przybrał postać węża
i wyglądał z tym boa Adam przeokropnie!
Jak słońce zimą z malin. Jak guano w oknie.
Zebra z paskami w poprzek myśli, et cetera.

"Noc buntuje, oddala - bo o czym śni Adam,
skoro rano się budzi ze sterczącym prąciem?
Nie marzy mu się pawian? Otwarty pysk gada?

Czy czasem się nie nudzi, gdy sam śpi na łące?
Czas zacząć kontrolować tę ranną erekcję!"
- Chcąc znać sny Adamowe, Bóg stworzył mu Ewę.

[Alicja G.]

*Od tamtej pory mawia się czasem o kurze: zniosła jajka ;-)

[M._Krzywak]

Kobieto, nie zasypuj nas tymi sonetami, litości!!!

[adolf]

Pani ALICJO :)))) Niech nas pani zatopi sonetami
pokornie prosze:))))))))))))

[Alicja G.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czytam to jako prośbę o nie - sonety :-)

[Oxyvia]

Kapitalne! ;-)))
Mam coś podobnego w zanadrzu, nawet dostało jakieś wyróżnienie w IX Agonie Poetyckim o Laur Akantu (czy jakoś tak), ale strasznie długaśne, a tutaj - tak krótko i węzłowato, a prawie to samo co u mnie!
Wkleję ten mój w takim razie na Petce, ale za kilka dni, bo jeszcze nie mam prawa (bo dopiero co wrzuciłam inny wierszyk).
Ależ to podejrzane! A jakie obrazoburcze!
Pycha! ;-)))