Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ładnie dziś wyglądasz
-ty też mi się podobasz
Zjesz ze mną kolację?
- nie, nie zjem
Będziesz o mnie myślał?
- nie obiecuję
Zobaczymy się jutro?
- nie zobaczymy
Żałujesz, że wtedy…
- tak, żałuję
A pamiętasz jeszcze
- pamiętam
Lubię, gdy jesteś blisko
- wiem
Wiesz, że wtedy to nie była moja wina?
- tak, nie wiem
Dajesz mi oparcie
- o?
Tęsknię za Tobą nawet teraz, już
- już?
Wiesz, że ja Cię bardzo…
- wiem, nie kończ
Porozmawiamy o tym?
- nie, nigdy
Dobrze

Opublikowano

O takich rozmowach ,które są tylko w naszej pamięci , czasami w wyobrażni myślimy ,mając jakiś obraz w głowie i uśmiech na twarzy , a gdy nas ktoś zapyta o czym myślisz , budzimy się jak ze snu mówimy , nie nie o niczym tak sie tylko zamysliłam , nic ważnego -no i cały scenariusz powstał ...pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Panie Bezimienny, pozdrawiam serdecznie, cieszę się, że czyta Pan moje wiersze i komentuje z serdecznością. No cóż, tak bywa! Bywają słowa, których nigdy nie usłyszymy! Ale dobrze, że je nosimy w wyobraźni i w wierszach! Ile słów najczulszych marnujemy z różnych powodów! Trudno! Trzeba się cieszyć zwykłym "dzień dobry"! Myślę, że bohaterka tej rozmowy tak właśnie czyni:))) Ale nie wiem na pewno, nie do końca ją znam.Cieplutko pozdrawiam, Para

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Proszalny   Masz rację, tutaj proza nie cieszy się popularnością. Ale chyba tak jest na większości portalach. Na poprzednim, (gdzie byłam) - tak samo trochę ignorowano dłuższe, prozatorskie teksty.  Cieszę się, że trafiłam z odczytaniem tego fajnego tekstu. :) 
    • @Simon Tracy   To jest gotycka ballada w najczystszej postaci - mroczna, zmysłowa i hipnotyczna. Koniec jest przepięknie dwuznaczny - "Była żywa duchem a martwa ciałem.  Zupełnym przeciwieństwem mnie." - czyli on martwy duchem, żywy ciałem? I to połączenie jako wieczność przez wzajemne dopełnienie. To nie jest prosta historia o uwodzicielce - to o dwóch niepełnych bytach, które razem tworzą coś całego. Tak to rozumiem. :) 
    • @Berenika97   Rzeczywiście mam na imię Marcin i miałem taką koszulkę :) Reszta opowieści jest także prawdziwa, jak sama zauważyłaś - widziana w krzywym zwierciadle. Zmiana poetyki jest celowa, staram się nie ględzić, nie nudzić, zaskakiwać. Cieszę się, że to działa.  Kiedy ma  się naście lat i nic nie wie o kobietach, wychodzą takie śmiesznostki. Dziewczyny mają o wiele lepiej, bo dojrzewają wcześniej i widzą więcej. Dobrze jest jednak błądzić we mgle, zdobywać góry, wymyślać dla nich proch i stwarzać świat od nowa.  Moim ulubionym zdaniem, które dostarczyło mnóstwo radości, jest: Gdy pociąg dowiózł ich do ostatniej stacji, stojący na peronie Marcin uśmiechnął się jak chłopiec z plakatu, reklamujący zdrowy tryb życia w Hitlerjugend. Dziękuję za (jak zwykle) wspaniały komentarz. Motywujesz mnie do zamieszczania kolejnej prozy. Zauważyłem, że tu się prozy nie czyta. Stąd moja rozpaczliwa próba przekuwania prozy w wiersze. Ale skończyłem z tym. Sporo się nauczyłem i dzisiejszy wiersz, będzie wierszem.  Pozdrawiam b a r d z o serdecznie.
    • @Proszalny   Mnie się podobały obie wersje:) Ale masz rację - wiersz powinien być na jakiś czas odłożony. Zawsze tak robiłam, z wyjątkiem dzisiejszego. :(  Wyszedł bardziej jak proza. :)))  Gdzieś to już czytałam. :)) 
    • @Waldemar_Talar_Talar

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...