Czerwony list

[Aleks Kleks]

- Popatrz jaki dostałam list z banku, czy skądś – mruknęła konspiracyjnie Magda, przysiadając się do mnie.
– Zielony ? – spytałem z zainteresowaniem – Taki duży?
– No rozciągnął się trochę i poparzył, bo Anka barwiła ciuch i wpadł do gara.
– Taaa – burknąłem – przyglądając się niechlujnie naklejonym plastrom – nieźle zzieleniał.
– Mam do ciebie sprawę – nachyliła się nisko nad stolikiem.
- Nie, nie mogę, muszę iść – odparłem z determinacją. Muszę oglądać mecz, taka pokuta, rozumiesz.
- Nie kręć! – nie ukrywała oburzenia, a ja faktycznie kręciłem się jak opętany. Przed chwilą przechodził jakiś porządkowy i potrącił mój obrotowy stołek. Szczerze mówiąc dostawałem już kręćka.
– Nie możesz mnie tak zostawić – jęknęła i chwyciła gwałtownie mój stołek a ja stanąłem jak wryty – musisz mi pomóc, to mi nie daje spokoju.
– To go wyrzuć.
– No wiesz! – krzyknęła roztrzęsiona i o mało nie wywróciła stołu.
– Dobrze, uporządkujmy – zrobiłem uspokajający gest ręką – Więc mówisz skąd, z banku ? Skąd właściwie wiesz ?
– No nie wiem, właściwie nie wiem – zawahała się ale tylko na chwilę – jestem pewna. Podobno dostają wszyscy bezrobotni, tak na zachętę.
– Bezrobotni ? Dziewczyno ! - teraz to już nieźle mnie rozbawiła – A po co bankowi bezrobotni? Pomyśl.
- No właśnie – odparła butnie – Podobno są potrzebni bo mają potencjał.
– Akurat – ziewnąłem.
– No wiesz socjotechnika, te rzeczy, zresztą co ty tam możesz wiedzieć.
– A może oni chcą od ciebie jakąś kasę ?
- Kasę ? Nie, to niemożliwe – potrząsnęła stanowczo głową – każdy wie że żadnej kasy nie mam, nawet bank, ale mogę mieć – i tu spojrzała mi prosto w oczy – jak mi pożyczysz.
- A po co ci ? – spytałem z głupia frant.
– No wiesz może się przydać, sam rozumiesz, w takiej sytuacji.
– Jesteś do tyłu ?
– Nie no, tylko robię taką symulację, bo jak każdy dostaje taki list to nie ma w tym chyba przypadku ?
– No nie. – musiałem przyznać. Sięgnąłem do kieszeni i włożyłem jej do ręki parę stów, wszystko co miałem.

Parę dni później znów ją spotkałem. Podeszła pewnym krokiem, stukając energicznie swoimi nadzwyczaj wysokimi obcasami i pocałowała mnie. Wyciągnęła z kieszeni dużą czerwoną kopertę.
– To dla ciebie – powiedziała mrużąc oczy, i cicho dodała – ode mnie.
Gdy wychodziłem wywróciłem stół i wieszak a one jak gumowe palmy wróciły na swoje miejsca.
- Ciekawe – pomyślałem – co się dzieje ? W domu czekał na mnie jeszcze jeden list, porównałem oba. Obym się mylił.

[Aleks Kleks]

w piątym wersie od końca przed dużą wdarło się "i", którego niepowinno być,
niestety ;)

[Marcin_Erlin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W takim razie zaloguj się. Kliknij swój tekst. Pod nim wybierz opcję - edytuj- i popraw. Tekst lekki. Do poprawy : to, mi i takie tam powtórzenia.

[Aleks Kleks]

ok, dzięki