Miejsce samotnych ognisk

[Wytrwały Uczeń]

Czterem kątom starym wydatnie mówimy
I choćby się skończył nagły atak zimy,
Wyruchać nam trzeba, choć patelni nie ma,
Mury i ścieki pokonać musimy.

Rozstawiając nogi gdzie bogowie żyją,
a czyste pogany pod nogami się kryją,
Po błocie, po ptaku pójdziemy bez strachu,
Im więcej pieprzymy, niedźwiedzie nie tyją.

Ty poczuj swój obiad, toga na śniadanie,
Noclegi pod niebem na trawie-tapczanie,
A cudów i dzieci, krew na ściany bieli,
Dymisja skończona, spełnione zadanie.

Ruchać czas, ruchać w twarz!
Gdzie my jesteśmy, tam śpiewa las.