pogranicze

[zielonooka kotka]

wszystko w granicach
wdzięczności nigdy za wiele

tak słyszano
kiedy zwracał się wszem i wobec
publiczność klaskała

następnie szedł w zacisze
okradać z marzeń
dawał życie
a później kazał oddawać

garść po garści
każdy najmniejszy okruszek

nie możesz tego wybaczyć
(ja muszę?)

[Judyt]

hmm...przeczytała i zdaje się, że wiersz
jakoś jest rozbieżny w dzwięku że tak ujmę
tzn. treściowo Autor o..przebaczeniu, o...
garść po garści- to jest zdaje się odniesienie do
tytułu - że podmiot lir, staje na pograniczu decyzji
nie wie co uczynić- czy musi.. , niezły jest, choć
trochę zawiły, bo najpierw oklaski potem wahania,
(a chyba na odwrót winien...być)
tak sobie rozumkowała ciut, J. płoniaście (:

[zielonooka kotka]

zmasakrowałaś myśl istotną tego wiersza; to czysta profanacja. utwór mój jest o wszystkim tylko nie o wybaczaniu. Zakrzywiłaś go w niewłaściwą stronę. Śmiej się z tego. Pozdramiauuu