Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w ciszy pocałunków
zimnych choć namiętnych
w smutku wyznań gorzkich
jednak jakże pięknych
sycę swoje ciało
każdym twym oddechem
spijam każde słowo
nim stanie się echem
mówisz mi że jesteś
że zawsze już będziesz
że cię nic nie złamie
że już nie odejdziesz
ufam twoim słowom
w chłodzie ramion twoich
kocham oczu chmurność
tak różną od moich
lecz gdy noc zapada
zostajesz za drzwiami
ty
nocy stróż
z bukietem szarych róż
smutny zakochany

Opublikowano

Nie wiem w takim razie dlaczego (jeśli nie dla poklasku) wszyscy tak strasznie wydziwiają pisząc. Dlaczego nie robią tego w prosty i zrozumiały choćby dla siebie sposób(nieudolne, odbiegające od tematu metafory, tajemnicze spacje zastępujące konkretny tekst- majstersztyk!). Ja też potrafię takie powykręcane teksty, do niczego niepodobne stworzyć. I wcale nie muszę wiedzieć o czym piszę (każdy sobie jakiś sens ukryty znajdzie) tylko po co? Dla pozytywnej opinii? A czyjej?
Przy takim pędzie do oryginalności w niedługim czasie sentymentalne banały staną się rarytasem(pod warunkiem, że będą dobrze i ciekawie napisane) I ta jakość głównie mnie interesuje- reszta to kwestia gustu i potrzeb.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Rozumiem wizję, ale przydałoby się trochę obeznania w świecie sztuki. Normalny człowiek pisze normalnie- artysta pisze swoje. W najprostszym skrócie.
Nie bądź A,Lepperem polskiej poezji, o ile zaczniesz pisać wiersze.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Annna2     powstanie listopadowe. czyli świadomość klęski przed czynem rozum przegrywa zanim zacznie mówić.  czartoryski. adres do rozumu politycznego. ale pytanie jest spoźnione po fakcie zawsze jestesmy mądrzy . słowacki, norwid. czyli ojczyzna jako tekst nie terytorium tylko język mit estetyka.   ikonografia romantyczna. piękno maskuje katastrofę. wolność jako odruch nie decyzja. biało-czerwona. tożsamosć bez źródła jakby naród był efektem impulsu, nie planu .   dlaczego ? bo sens nie jest w zwycięstwie tylko w samym geście sprzeciwu !!!     tak to Aniu widzę.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Poet Ka :) Dzięki        @LessLove właśnie, tak. Dziękuję:)    
    • na placu po dawnym targu został tylko kamień który pamięta ciężar jabłek i dłonie kobiet liczących drobne urzędnik miasta powiedział że przestrzeń odzyskała funkcję dzieci jeżdżą tam teraz na hulajnogach z aluminium kamień milczy jak milczą świadkowie którzy przeżyli zbyt wiele aby ufać językowi wieczorem sprzątaczka z banku karmi gołębie resztką bułki ptaki schodzą się powoli jak myśli do starego człowieka i tylko wiatr ten wieczny donosiciel historii próbuje jeszcze odczytać nazwiska starte podeszwą czasu lecz może nie trzeba już pomników ani spiżu odpornego na deszcz wystarczy czasem że ktoś poprawi przewrócone krzesło zgasi światło w pustym pokoju i wyjdzie cicho nie domagając się pamięci.
    • powiedzieć prawdę która może swą siłą zawalić jedyny most łączący dwa brzegi czy poczekać aż sam się zawali pod ciężarem zebranych kłamstw i dalej udawać że nic się nie stało pomimo tego iż coraz bardziej zaczyna boleć sumienie
    • @Berenika97 Ogromnie mnie porusza taka interpretacja. Zwłaszcza że wierzę, iż poezja zaczyna się tam, gdzie kończy się krzyk
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...