fotel

[Marcin Tuchaczewski]

fotel
cały dzień
puszył się w sobie
tęskniąc za Człowiekiem

teraz ciepłem zamyka mu powieki
- wrócił zmęczony do domu...

więc śpi

ten,
co nie pomógł dziś nikomu.

[Klaudiusz]

dwie interpretacje - pierwszy plus ...
Bardzo dobra puenta (w końcu o nią tutaj chodziło)... duży plus
pozdr

[Marcin Tuchaczewski]

Podoba mi się Pana wiersz, Panie Marcinie. :-))))))))))

[Czaruś Mućka]

"Puszył się w sobie" - według mnie, nie do przyjęcia w tym dobrym wierszu.

Jeśli już obdarzył Pan mebel ludzką tęsknotą, to może właśnie wyrazić to mimo wszystko "meblowo", na przykład

"fotel
cały dzień
zapadł się w sobie
tęskniąc za Człowiekiem"

Czaruś


[sub]Tekst był edytowany przez Czaruś Mućka dnia 14-08-2004 22:44.[/sub]

[Marcin Tuchaczewski]

Ależ to właśnie jest "meblowo"! Wyrażeniem "puszyć się" nazwałem tutaj proces przygotowywania się na przyjście człowieka - upulchniania swego puchu i przygotowania go na jego przyjście, żeby mógł wypocząć (takie rozumienie tego wyrażenia jest oczywiście niepoprawne, ale nie w świecie poezji :-)). Wyrażenie to ma tu jeszcze inną funkcję, ale nie mogę przecież interpretować tutaj mojego własnego wiersza. Uważam, żę "puszyć się" jest jak najbardziej na miejscu. Dziękuję za komentarze, pozdrawiam.
[sub]Tekst był edytowany przez Marcin Tuchaczewski dnia 15-08-2004 00:05.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Marcin Tuchaczewski dnia 15-08-2004 00:09.[/sub]