Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

powiało w moim domu pustką
szukam winnego w dzień i noc

zabieram pod kołdrę dziecięce
wracają wspomnienia z książek
tak czytałam życia schowki
dorosłości na współczesne

nowe niepokonane trudy
czasów nieletnich fanów

dzisiaj sama zadziwiam siebie
spoglądając w zamglone lustro

Opublikowano

Ach Aniu widzę, że jakąś głęboką nostalgią 'powiało'
A tak dobrze czytało mi się Twoje lekkie, letnie wiersze ;)
Chociaż czasami potrzeba nam takiej zadumy, bo nie wszystko jest piękne i kolorowe.

Pozdrawiam

Opublikowano

Dziękuje Droga Joanno za czytanie mojego przemyślenia!
Jak mnie przytwierdzi przygnębienie...wracam myślami pod kołdrę ,gdzie był mój swiat w poezji i nie tylko.
Słonecznie!
Ania

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuje 13 -TKO ,A TO CIEKAWE ODPOWIEDZIELIŚMY SOBIE NA NASZE WIERSZE W TYM SAMYM CZASIE!
pOZDRAWIAM!
aNNA
PRZEPRASZAM ZA PISOWNIĘ , ALE KOMPUTER ZASZALAŁ!
Opublikowano

Mnie nie przepraszaj Aniu bardziej wieszcz Lecter ma ku temu obronę swoich bezsensownych niedomówień z komentarzy.

serdecznie i ciepło

,, od szeroko nagle okien" ten wers przypomina mi Elementarz albo rebus zapewne chodzi o ,, powietrze" ba może tornado któz wie?

serdecznie



13

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN @FaLcorNKobieta szuka dopaminy a dopamina to wartość duchowo fizyczna nie ma tego w ampułkach
    • @iwonaroma   "Głupia mina" -  fajne określenie. Wszyscy myślą, że są wyjątkiem, że ich to nie spotka. A potem - zdziwienie. :) 
    • @Migrena   Jacku, bardzo dziękuję za te słowa - czytam je z ogromnym wzruszeniem. To, co napisałeś o „napięciu między materią a tajemnicą", trafia w sedno tego, co próbowałam wyrazić. Rzadko zdarza się, żeby ktoś tak dokładnie i czule odczytał każdy element wiersza. Twoja uwaga o „przystaję w sobie" szczególnie mnie poruszyła - to właśnie ten moment ciszy, o którym piszesz, był dla mnie kluczowy. Dziękuję, że poświęciłeś tyle uwagi i serca na przeczytanie i zrozumienie. To bezcenne. Często  też wracam do tego tekstu:  " Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadał wszelką wiedzę, i wszelką możliwą wiarę, tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. (1 Kor 13, 1-3)   Z wdzięcznością i serdecznością pozdrawiam.      @andrew   Bardzo dziękuję! Jakie piękne obrazy! Szczególnie „krwiobieg jak górska rzeka".  Pozdrawiam. :)  @bazyl_prost   Tak, dokładnie - bez niej wszystko tylko funkcjonuje, ale nie żyje. Dziękuję! :) Pozdrawiam.  @petros @Leszczym @piąteprzezdziesiąte @APM @violetta @FaLcorN Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam. :) 
    • @Berenika97 miłość jako konstruktor wszystkiego co żywe 
    • @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Dokładnie tak - ta „martwa tkanka przyzwyczajeń" to chyba coś, co wszyscy znamy. Pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Tak, to smutne, jak wielu ludzi tkwi w tym mechanicznym trybie. Mam nadzieję, że wszyscy kiedyś znajdą miłość, która rozświetli ich codzienność. Dziękuję za refleksję i pozdrawiam serdecznie! :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...