-
Ostatnio w Warsztacie
-
hollow man 1 270
@Berenika97 , ja nie mam odpowiednich słów wdzięczności i podziwu.
To jak Ty rozmawiasz z tekstem, jakimi ścieżkami podążasz, gdzie on Cię i Ty go prowadzisz - to jest coś absolutnie fenomenalnego.
Mieć Taką Czytelniczkę to honor.Bardzo zdolny ten czat ;)
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 57 odpowiedzi
- 1 101 wyświetleń
-
- 50 odpowiedzi
- 1 125 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 667 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 440 wyświetleń
-
- 27 odpowiedzi
- 636 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Papierowy Lis · Opublikowano
@Vasiu psalm do życia - ”Kto nie zaznał goryczy ni razu, ten nigdy nie zazna słodyczy w niebie”. Old but gold. Gustuję i pozdrawiam -
Przez Papierowy Lis · Opublikowano
@Berenika97 wiosenny erotyk duchowy - lekki, czasem mruganie okiem, a czasem zawyje sercem. Życie to rozterka - kto twierdzi inaczej, nie żyje. Przyszedł mi na myśl wiersz Tetmajera, fragment: (...) Lecz trzeba tylko jednego spojrzenia pełnymi wielkiej miłości oczyma, by w akord związać wszystkie struny duszy... Potrzeba jednych oczu - - lecz ich nie ma! --- Gustuję i pozdrawiam -
Przez Leroge · Opublikowano
Niebo jak szeroko otwarte usta Mówią do mnie Swiergoczą milutko uskrzydlone pieśni Złote języki przysiadają w uchu Mój oddech dopływa do ciebie Zapada się w twoich wodospadach Ziemia już nie istnieje Chociaż w piętę wciąż wbija się kamień Sierpem księżyca ścinasz moje włosy By wyprawić je w dal jako babie lato Póki jeszcze pamiętam -
Przez Papierowy Lis · Opublikowano
Dorośli upornie w swej dorosłości Przyszłości rany boleśnie zadają Gardząc prawami niedorosłej młodości Bo dzieci i ryby głosu nie mają... Z rąk krwi dotrzeć nie mogąc Błądząc przez krzywe tory losu Biegną tratując marzeń pełne serca Bo dzieci i ryby nie mają głosu.. Krzywdy napędzając wieczną spiralę Z duszą na ramieniu i serca drżeniem O przyszłość młodości wykutej boleśnie I dzieci pogardliwie skażone nieistnieniem Ktoż pierwszy uchyli serca swego skrawki By młodość miłością nabierała siłę Nim ryby w oceanach zginą bezpowrotnie A dzieci zbudują naszymi błędami... świata mogiłę. -
Przez wierszyki · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Są takie miejsca w człowieku, zwłaszcza z upływem wieku ;) Czy u wszystkich to nie wiem, nie znam wszystkich, ale podejrzewam, że nie wszystko należy mierzyć ta sama skalą Dziękuję za ciekawe spostrzeżenie i pozdrawiam serdecznieZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Dziękuję @Poet Ka :)
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się