Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

tak zwykle bez słów
co mnie uczyniło wodą.energią
życiem
ciepło.czucie.wiara

czy zabrakło czasu
w jednej małej chwili
przecięto człowieka w pół
oddzieliło ciało od mózgu
stłamsiło serce zwalając z nóg
na wieki

anioł znów
powiedział śpij
i tak nie wstaniesz
możesz tylko śnić
będziesz źle żyć
możesz umrzeć
nic nie da
ta twoja tęsknota

życie tam tym życiem.snem
tak aż po kres

Opublikowano

Przyznam szczerze Eliko, pogubiłam się w tych kropkach i nie mogę się odszukać w domysłach...chyba dopadła ogromna tęsknota?
jeszcze taka sugestia: może trochę te treści rozdzielić?

Serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia

Opublikowano

pięknie w pierwszej strofce,
dalej trochę ten przecięty człowiek na pół...mm/...
do pomyślenia, jest taki obraz Matki Bożej Tęskniącej
najlepiej tam się udać, J. (:płoniaście

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97     bardzo poruszająca i dojrzała reinterpretacja mitu róży   zachwyt bywa ślepy na   to co pod spodem a  Twój wiersz z niezwykłą czułoscią   odsłania prawdę o łodydze i lęku przed byciem dostrzeżonym naprawdę  bez pięknej oprawy   Nika   to jest piękny i głęboki tekst     a ja przy okazji -    cytat z Antoine'a de Sant Exupery który tkwi we mnie od lat   "miłosć nie polega na tym żeby wzajemnie sobie się przyglądać   lecz aby patrzeć razem w  tym samym kierunku"         
    • piękny poetycko tryptyk ukazuje, że poezja potrafi łączyć ludzi i pozostawiać ślad w sercu...pozdrawiam serdecznie*)
    • Świat jest mój twój i jego mamy do niego klucze którymi otwieramy noce i dni   Świat należy do nas nie wstydźmy się go mówmy o nim poetycko kochajmy jak brat siostre   Świat to nie tylko znój i trud to mosty szczerości otulone mgłą gdy ona opadnie uśmiech i fajne sny   Świat to horyzont to codzienny chleb który smakuje o każdej porze nawet gdy czerstwy
    • Dla mnie to przestroga, że to, co kwitnie musi zwiędnąć, opaść.... Wiersz ukazuje tę nagą prawdę. Warto odsłonić brak miłości dzięki prawdzie, bo wtedy... może ktoś inny w nas się zakocha, nie tylko zachwyci. Może my sami się w sobie zakochamy. 
    • @violetta "Taka karma". Niektórzy nawet nazywają się rodzeństwem, nie znając powodu, "z ostrożności" towarzyskiej, nawet nie życiowej. Dochowuję braterstwa, nie sięgam po cudze Muzy, ale delektuję się Jego pomysłami, które wzbogacają życie. JEGO plany sięgają poza osoby, incydenty, a nawet poza... nasze życie.   A jeśli chodzi o Muzy, może Cię zaskoczę: Muza nie jest zawsze, ani nawet często, słodką trzpiotką, mimo że potrafi. Muza inspiruje, czasem wkurzając do granic, rzucając poduszkami lub... kochankami. Piszę, żebyś była przygotowana, jeśli któryś odkryje Muzę w Tobie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...