Upadek Teb 1

[Przemysł Ś-wiersz-cz]

Umierają Teby – wokół krzyk i pożoga
Krwią braci zbroczone już bram
Miasta siedem
I ulicami niegdyś tętniącymi życiem
Krew rodaków spływa
Z krwią wrogów zmieszana
Zło jak zaraza wkradło się w te
Stare mury przeklęte.
To na Kadmei mszczą się dumni Epigoni
By wyniszczyć ród wielkich
Dawniej synów Smoka.
W końcu walki umilkły
Mrok i Cisza panują w dawnym mieście Edypa
Nic nie rzeknie Antygona
Nie zapłacze Ismena
Kreon sędziwy nie osądzi nikogo…
Zrodzeni z kłów smoczych
O pomstę nie poproszą.


---------------------------------------------------

Wiersz ten ma być częścią "serii" wierszy o tym samym tytule i tematyce. Z reguły nie piszę niczego w oparciu o gotowy koncept, także mam przez to wrażenie, że temu wierszowi czegoś brakuje. Proszę o porady, jak mogę poprawić ten tekst.

[Sfinks13]

Ciekawy wiersz powaracający do starożytności od której zaczęły się wszystkie nauki podoba się , tylko szkoda że nie wstawiłeś w nim Sfinksa:):):):)

serdecznie

13

[andrejch]

no ciekawy :)

[aluna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiersz a jakże ,rzeczywiście Sfinks pożądany!
Słonecznie!
Ania

[Przemysł Ś-wiersz-cz]

Sfinksa nie zdołałem tu wrzucić, także trafi do drugiego wiersza z tejże serii.

[Sfinks13]

No to czekam i dziękuję

13