Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

napisać rzecz oczywista
zrozumieć nie oczywista
mało słów treści ogrom
w moim wydaniu takie proste
może zdarzy się cud przekazu
wszyscy zrozumieją odpowiedzą
współczesność toczy zagadki
obyśmy rozwikłali przytoczone
poetów przemysły dla potomnych
takie zadania nasze współczesnych
piszących o trudach biegnącego
po pędzących autostradach
życia


Na sprzedaż
piszemy nasze oczywiste
odczytania nie oczywiste
tak ma być? może tak
właśnie tak ale po co
w maraźmie potoku
ciepłych i gorzkich słów
szukamy samych siebie
przekaz nie zawsze
dodaje sensu myśli
a może i dobrze
i tak ma zostać
to na co komu
pisanie wyblakłe
lepiej niech
w naszej
głębi
tkwi

Opublikowano

zastanawia mnie ten osobnik biegnący po pędzących autostradach....
1. czy on biegnie w tę samą stronę co pędzące autostrady, czy w przeciwną?
2. dlaczego wysiadł z auta?
3. nie boi się, że zwinie go policja za utrudnianie ruchu na autostradzie?

gnębią mnie również te zagadki co się toczą aby były przytoczone
i jeszcze kilka spraw...
ale poczekam na komentarze innych czytelników, może mnie oświecą ;)
:)

Opublikowano

Witaj Krystyno - do mnie wiersz przemawia mimo że jest
bardzo twój - osobisty .
Przepraszam że tylko tyle napisałem - ale muszę się zbierać - praca
mówią nie zając nie ucieknie - lecz trzeba ją szanować .
A zresztą po co więcej - skoro przypadł - prawda ?
radosnego dzionka życzę

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dzięki bardzo Waldku,ale jestem Ania!
Serdeczności!


Przepraszam mocno Aniu - czytałem wiersz Krystyny z stąd ta pomyłka .
A kom. powyższy dotyczy twego wiersz Aniu .
Za całe zamieszanie bardzo przepraszam .

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Jacku, bardzo dziękuję za te słowa - czytam je z ogromnym wzruszeniem. To, co napisałeś o „napięciu między materią a tajemnicą", trafia w sedno tego, co próbowałam wyrazić. Rzadko zdarza się, żeby ktoś tak dokładnie i czule odczytał każdy element wiersza. Twoja uwaga o „przystaję w sobie" szczególnie mnie poruszyła - to właśnie ten moment ciszy, o którym piszesz, był dla mnie kluczowy. Dziękuję, że poświęciłeś tyle uwagi i serca na przeczytanie i zrozumienie. To bezcenne. Często  też wracam do tego tekstu:  " Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadał wszelką wiedzę, i wszelką możliwą wiarę, tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. (1 Kor 13, 1-3)   Z wdzięcznością i serdecznością pozdrawiam.      @andrew   Bardzo dziękuję! Jakie piękne obrazy! Szczególnie „krwiobieg jak górska rzeka".  Pozdrawiam. :)  @bazyl_prost   Tak, dokładnie - bez niej wszystko tylko funkcjonuje, ale nie żyje. Dziękuję! :) Pozdrawiam.  @petros @Leszczym @piąteprzezdziesiąte @APM @violetta @FaLcorN Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam. :) 
    • @Berenika97 miłość jako konstruktor wszystkiego co żywe 
    • @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Dokładnie tak - ta „martwa tkanka przyzwyczajeń" to chyba coś, co wszyscy znamy. Pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Tak, to smutne, jak wielu ludzi tkwi w tym mechanicznym trybie. Mam nadzieję, że wszyscy kiedyś znajdą miłość, która rozświetli ich codzienność. Dziękuję za refleksję i pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Leszczym   Świetna ta mieszanka melancholii i sarkazmu. Poeta jako ktoś zmuszony do grania roli wyklętego, bo innej gry system nie przewidział. A ta konkluzja o empirystach - cios w samo serce pseudo-obiektywności. Gorzkie i celne.
    • @Berenika97Ogromnie dziękuję :) Jak zwykle obrałaś mój wiersz z tkanki słów do szkieletu :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...