Poprosiłem mistrza, żeby zagrał

[Jakub Blein]

poprosiłem mistrza, żeby zagrał, ale on nie dbał
o to, że klawisze są białe i czarne chociaż czytał nazbyt dobrze między wierszami
to było proste – lubił patrzeć
jak z rozchylonymi ustami słucham proroka

zdumiony byłem w miłości do tej muzyki

a on zaczął rzewną rapsodię
nie znam się na nutach i bezradny widziałem
tylko jakieś ósemki, szesnastki
na przekór zaczął wszystko na odwrót

a ja bardzo płakałem
bo nie mogłem słuchać tego jak fałszuje
i przestał

za dużo miałem wiary w muzyków

[Joanna eM]

Ciekawy pomysł :)
Niezły tytuł.
Jednak troszeczkę bym zmieniła. Podziałałabym bardziej na wyobraźnię;

''poprosiłem mistrza, żeby zagrał.
klawisze są białe i czarne.
To było proste – lubił patrzeć
jak z rozchylonymi ustami słucham proroka.
Zdumiony byłem w miłości do muzyki.
On zaczął rzewną rapsodię...
Nie znam się na nutach;
bezradny widziałem
tylko jakieś ósemki, szesnastki.
Na przekór zaczął wszystko na odwrót.
Bardzo płakałem,
bo nie mogłem słuchać tego jak fałszuje
i przestał.

Za dużo miałem wiary w muzyków."

Pozdrawiam :)