herosi

[bruno seping]

nocą
czekając na sen
puste ciała oblekamy
w okazyjne kołdry marzeń

w kołdrach rodzą się herosi

to ci co dławią szarość
w świecie lichych cudów
wspinają się na everesty
ludzkiej naddoskonałości
gonią wiatr
spadając kukuczkowym lotem
a na koniec
bez swobody ocalenia

usiądziemy przy kominku
i uśniemy o poranku

[Jan Keks]

spoko, podoba mi się - tylko czy potrzebne te "kołdry marzeń" trochę to banalne może wystarczyło by kołdry ?

pozdrawiam

[Anna_Para]

Ale zwykła kołdra jest zwykła, a kołdra marzeń jest- niezwykle niezwykła! Bronię kołdry marzeń, choć dopełniaczowa! Pozdrawiam.

[bruno seping]

gdyby zostawić same "kołdry", to rytm siądzie. a te "marzenia" wytarte, banalne i cholernie szablonowe jakoś mi pasują do wprowadzenia w klimat. bo to wierszyk o zwykłych ludziach. a zwykli ludzie są wytarci, banalni i szablonowi... i dopiero przed snem zmieniają się w herosów:). dzięki za komentarze. pzdr.

[Anna_Para]

A Ty się Bruno nigdy nie tłumacz z własnych wierszy! Broń kołdry marzeń, ale nie interpretuj, co miałeś na myśli! Niech czytelnik myśli. Za uwagi warsztatowe- dziękuj, bo są cenne. Inne- uważnie czytaj, ale się nie tłumacz! Przepraszam za wymądrzalstwo! Pozdrawiam z uśmiechem niejednokrotnie skopanej Parapoetki!:)

[bruno seping]

hehe, dzięki za opieprz, więcej nie będę:) pzdr.