Poema antykomunistyczna o niszczeniu i budowaniu

[Patryk_Wącławski]

Poema antykomunistyczna o niszczeniu i budowaniu

Trzeciego dnia zstąpił z mównicy
W imię sprawiedliwości, prawa
Waleczny, dzielny stróż prawicy
A za Nim Toruń i Warszawa.

Podzielił gestem lud w dwie grupy,
Po lewej zdrajcy, komuniści,
Po prawej resztę wziął do kupy
I oto kaczy sen się ziścił.

Unieśli w dłoniach broń do góry
I postawili na sztorc kosy
A pośród nich Kaczyński, który
złożył w ich rękach kraju losy.

Zawisł na sznurze trup komucha,
Zawyły w strachu liberały,
Rozlała się psia, lewa jucha,
Gdy święte miecze ich rąbały.

I zgodnym chórem zaśpiewali,
Błysnęła niebem ognia łuna
I wśród płomieni, brzęku stali
Zniknęła z Polski postkomuna.

2006r.

[Michał Kosiński]

Hmm, rytm trochę się łamie w niektórych momentach... Ciekawa satyra polityczno-społeczna, spotęgowana włożeniem Prawa i Sprawiedliwości do praworządnej prawicy, oderwaniem od niej liberałów...

Sposób na pozbycie się postkomuny z Polski? Wysłanie wszystkich obecnych rządzących priorytetem na Kubę :)

Pozdrawiam!

[Nata_Kruk]

O, ten wiersz należy podesłać naszym szanownym, na tych najwyższych szczeblach..;)
Zabawnie, z nutą ironii i... z pomysłem.
Pozdrawiam... :)

[Franek Kikuta]

Czas rozbroił ideały,
naród-płyną puste słowa,
które nigdy nic nie dały
gdy pracować nie chce głowa.

Bo do władzy jest w zwyczaju
z piorunami biec przez życie
i nie patrzeć biedy w kraju,
sobie "kabzę" nabić skrycie.


Wiersz Twój, jak na tamte czasy był idealny. Ale...nie okazał się ponad czasowym. Bo najlepszym sędzią jest czas. Troszkę technicznych, nieistotnych potknięć w postaci rytmu. Moje zdanie jest pozytywne, oceniając całosć dzieła. Pozdrawiam.