Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Po drogach nas prowadź świety Krzysztofie
Aby zapobiegać w drodze katastrofie
Ttrzymaj pewną rękę i daj bystre oko
Rrozpoznać pokusy i wierzyć głęboko
Od nieszcześć wszelakich żadne talizmany
Nie chronią naprawdę to fakt zakłamany
I w każdej dziedzinie patron święty czuwa
Emituje energię przeszkody usuwa

Kierowcy podróżni pielgrzymi żeglarze
I oni cię proszą o ostrożność w darze
Eskortuj szczęśliwie doprowadź do celu
Rozumem nas obdarz bo nas grzeszy wielu
Od nieprzestrzegania zasad i przepisów
Wielokrotnie życie pełne jest kryzysów
Czułe serce święte miej młodzież w opiece
Ósmym cudem świata ogłoś w przewodniku
Wiara czyni cuda drogi podróżniku

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk   W tym świetnym fragmencie jest ukazana zmiana charakteru wojny. Wskazuje na to puenta - „Sogdiana czeka. Ugryzła raz. Teraz wie, że może.”   Sogdiana - kraina, w której wybuchło powstanie Spitamenesa jest ukazana jako drapieżnik, który poczuł, że może się bronić. A żołnierze Aleksandra nie pytają już „Dlaczego?” (stracili nadzieję na jakikolwiek sens) - pytają tylko o liczby i obserwują ruchy wroga. A żarty z „miejscowych bogów” to sposób na radzenie sobie z paraliżującym strachem i bezsilnością. Świetnie ukazane są charaktery postaci: Aleksander - jest spięty i gniewny („zaciska pięści”). Jego reakcją na porażkę jest natychmiastowe i brutalne działanie. Metafora „Jakby cięcie leczyło ranę” jest niezwykle trafna. Aleksander tłumił bunt w Sogdianie z niesłychanym okrucieństwem, pacyfikując całe osady - były to masakry ludności.   Hefaistion- był pragmatyczny, skupiony na stratach i logistyce.   Kleitos Czarny- pełni tu rolę błazna rozładowującego napięcie. Ale żarty Kleitosa w tym fragmencie są raczej zapowiedzią pewnego tragicznego dla niego wydarzenia.   Ciekawy jest wers - „Bogów nikt nie liczył - jeszcze.” To sygnał od narratora, że kampania wejdzie w niedalekiej przeszłości w irracjonalną fazę. Może armia króla stanie się nie łowcą a zwierzyną.   Znakomite!   Śmiechem tłumią strach, Sogdiana szczerzy zęby. Ilu jeszcze zginie?  
    • @Alicja_Wysocka   To świetny pomysł i urocze wykonanie - tak, jak jest to w Twoich wierszach. A data powstania nie ma nic do tego - bardzo, ale to bardzo mi się podoba. Masz pełne szkatuły takich klejnotów - pokazuj nam je. :)))  Pozdrawiam. :) 
    • @hollow man Dziękuję !! @Marek.zak1 Tak - "po temacie" ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Oczywiście, wiem o tym, ale to jest limeryk, więc absurd jest mile widziany. Poza tym pani robiąca 'wały' upodobań bobrów widać nie zna, a jej kombinacje w tym względzie jasno wskazują, że chiba cuś kręci 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję, pozdrawiam.        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...