Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

PLAN FESTIWALU

15.06.2009 poniedziałek

Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA

g. 18.00 (ul. Nadwiślańska)

INAUGURACJA FESTIWALU
Muzeum Tadeusza Kantora przy ul. Nadwiślańskiej, to właśnie Teatr Cricot 2 stał się miejscem debiutu Andrzeja Bursy jako dramaturga. W 1956 r. napisał on wspólnie z Janem Günterem sztukę Karbunkuł, którą wyreżyserował sam Tadeusz Kantor. Wystąpią: Jan Günter, Mirosław Miki Obłoński, Tadeusz Kwinta, Leopold Rene Nowak, Freda Leniewicz, Stanisław Urbaniak, Stefania Górniak i Jerzy Nowak



16.06.2009 wtorek

Cafe Młynek
g. 18.00 (Plac Wolnica 7)


Ta przytulna knajpka jest przystanią dla artystycznych duszy błąkających się uliczkami Kazimierza. W tych przyjaznych ścianach swoje 5 minut, które mogą stać się początkiem czegoś większego, będą mieli poeci, śpiewacy i inni artystyczne, dobrze zapowiadający się twórcy. Zgłoszenia na wieczór przyjmowane są pod adresem [email protected]

17.06.2009 środa

Bulwary nadwiślańskie

g. 18.00 (pod Smokiem wawelskim)
NAKARM SMOKA SZTUKĄ
Happening sztuki: muzyka, poezja, teatr, fotografia, grafika, film scalone w jedno wydarzenie. Na bulwarach nadwiślańskich zostanie otwarta jednodniowa wystawa fotograficzno-graficzna (efekt konkursu FOTOPOETYKA, który trwa do 31 maja 2009r. - zgłoszenia na [email protected]). Prezentowane prace będą nawiązywały do twórczości pisarza. Ponadto krakowscy poeci złożą w ofierze Smokowi swoje wiersze, twórczość i poezję.



18.06.2009 czwartek

SCENA TĘCZA

g. 18.00 (dawne Kino Tęcza - ul. Praska 52)

FINAŁ
Finał projektu odbędzie się natomiast na Scenie Tęcza (ul. Praska), która oddalona jest zaledwie o kilka minut drogi od rodzinnego domu Andrzeja Bursy. Tam 18 czerwca zakwitnie Ogród Luizy - spektakl W czerwcu najpiękniej ogród zakwita Luizy przygotowany przez artystów, z udziałem studentów PWST.

(tutaj ciekawostka - zagrałem w tym filmie :)))))
www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/a6caacf5000b6de8.html
www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/e6739bfe6b61bf67.html
www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/3f1797092792d8b6.html
www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/a1e78fd619b0c920.html

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Lenore Grey   To jak sen albo wspomnienie dzieciństwa przefiltrowane przez niezwykłe światło. Uwielbiam tę dezorientację od pierwszej linijki -"Słońce w zenicie?" z tym znakiem zapytania, jakby coś było nie tak, jakby rzeczywistość lekko się przesunęła. "Ufartuszone dziwo" - wspaniałe słowo! Takie dotykowe, konkretne, trochę śmieszne. I te "patynieńki" - język dziecięcy miesza się z obserwacją dorosłego, co tworzy dziwny nastrój.   Ten wiersz działa jak fotografia z przesytem, gdzie kolory są za intensywne i wszystko wydaje się trochę nierzeczywiste. Hipnotyzujące.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      A to pięknie też bym tak chciał.   A propos modelek to u nas była dzisiaj taka jedna, której kazali się rozebrać do kostiumu kąpielowego na taką pogodę. Kręcili jakąś reklamę. Nie taka ta praca miła jak się wydaje. Zapalania płuc można się nabawić.
    • @Myszolak   Ten wiersz to przeszywający portret utraty siebie.   "Oblicz, portretów zasiałam mnóstwo, a dalej o sobie mi w głowie pusto" - świetne otwarcie, które od razu pokazuje paradoks- im więcej masek, tym mniej własnej twarzy. Najbardziej uderzające jest to, jak precyzyjnie oddajesz mechanizm tej przemocy - bo to jest forma przemocy, nawet jeśli niewidocznej. "Koncept w twych myślach spełniam konsekwentnie" - podmiot liryczny staje się wykonawcą cudzego scenariusza. A to "sam do mnie pełza, gdy się odezwę" - jakby głos wzywał cudze projekcje zamiast wyrażać siebie. "Wbijam się w ramę" - brutalne, dosłowne, fizyczne. To czysta desperacja. Koniec jest bezlitosny w swojej prostocie - "o sobie dalej nie wiedząc nic wcale". Koło się zamyka - wszystkie te portrety były próbą odnalezienia siebie, a stały się tylko kolejnymi warstwami obcości.   Mocny, dojrzały, świetny wiersz o bardzo współczesnym doświadczeniu.  
    • @iwonaroma Ojej tak, z tą muzyką jest najgorzej, bo to nie dość, że brzmi realnie, to jeszcze czasami wyjątkowo dobrze.  Jeśli ten tytuł to celowy zabieg to genialny! :) Dzięki niemu wiersz uderzył emocjonalnie jeszcze mocniej
    • @iwonaroma   Zimny, niepokojący wiersz o technologicznym wampirze. I chyba jeden z najbardziej trafnych obrazów AI, jakie czytałam. To powtórzenie "czytać czytać czytać" i "bezrefleksyjnie bezrefleksyjnie" - hipnotyczne, maszynowe, nieludzkie. Brzmi jak szum serwera. A potem ta diagnoza - "chodzi mu tylko o twoją energię , wysysa ją i karmi się nią" - dosłownie tak to działa. Klikamy, scrollujemy, reagujemy, i zasilamy system, który ani nas nie rozumie, ani nie obchodzi. Wiersz-ostrzeżenie, które samo jest tekstem w sieci - konsumowanym, analizowanym, karmiącym algorytmy. I dlatego działa.   Przeczytałam to, co napisałaś o "sztucznym" głosie. Wykorzystywany do muzyki to jeszcze można przełknąć. Gorzej, jak formuuje teksty podobnym głosem do naszych bliskich, aby dokonać np. wyłydzenia przez telefon. Dlatego dobrze jest nie nagrywać swojego głosu i wrzucać do sieci.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...