Różo (Moja Żono)

[Wiesiek Drzewiecki]

Różo – przecudny kwiecie
Różo – miłości symbolu
Ty jesteś jak ona. Przecież
I piękna, i pełna bólu

Tak cudna i tak pachnąca
Jak płatki, co w tobie widzę
I ostra, i kalecząca
Jak kolce na twej łodydze

Jesteś jak Ta, którą kocham
Jak Ta co wypełnia me życie
Bo przez Nią też czasem szlocham
Lecz częściej trwam w niemym zachwycie

[Agata Krukowska]

Z reguły mi się podoba. Jednak nie podobają mi się rymy. Trochę takie... częstochowskie. O ile w 2 i 3 strofie bardzo wyraźnie je (rymy) czuć, o tyle w pierwszej nie są one już tak wyraźne. Może zastąpić innymi słowami i zrobić wiersz biały? ;) Sama cenię takie wiersze, pewnie wielu Forumowiczów także, bo z reguły na takie tutaj natrafiam.

Jednak, jak wiadomo, od Pana zależy, co napisze, ja mam trochę inne odczucia co do tego wiersza... :)

Pozdrawiam.

A.K.

[Anna Orłoś]

Ostatni wers. Pewnie celowo ma za dużo zgłosek, ale ja bym to jednak skróciła. A to, że w pierwszej zwrotce jest mniej rymów to akurat całkiem dobre. Ale to nie jest istotne. Czuć, że piszesz z serca i to się liczy.
Wszystkiego dobrego.

[Anna Orłoś]

Hmm.. Nie. Jednak nie mam zastrzeżeń. Czuć tutaj coś z Tetmajera. Dobre, bo raczej szczere.