Kakofonia

[LadyC]

Jasonowi Becker'owi


W gałkach ocznych drgają jeszcze struny.
Gra muzyka i jak Titanic tonie.
Siedzisz jak Budda. Uśmiechnięty.
Obcy.

Są światy jak pękate dźwięki.
Ciężarne Paganinim, Bachem, Mozartem.
Są orkiestry dzikich os.
I endless rain gdzie nie spływają łzy.

W harmonii kurczy się życie.





endless rain - tytuł mojego ulubionego utworu J.Becker'a (grany jeszcze przez niego osobiście)

[Danka Kot]

[ komentarz został usunięty przez administrację portalu ]

[LadyC]

Anno i Danko - dziękuję za słowo
Szkoda, że takie małe zainteresowanie ale widać jaki wiersz takie czytanie

Jednakże milo ogromnie, że jednak Was zaciekawił

Co do uwag - te gałki są celowe bo historia Beckera to właśnie drganie gałek ocznych, nic więcej już się w nim nie porusza

A muzyka tonie jak Titanic. No jakoś tak mi się to kojarzy; jakby zatapiała się w morzu, choć dźwięki są niesione po powierzchni wody. Chciałam uzyskać efekt słabnących, zanikających dźwięków muzyki -> nie wiem czy się udało

os jednak brzmi lepiej - zmieniam

Pozdrawiam

[Agata_Lebek]

Bardzo obrazowo i muzycznie. To się chwali :))
No i ta puenta !:)
Pozdrawiam.

[LadyC]

Kłaniam się i dziękuję :)

[Marusia aganiok]

i są orkiestry dęte - muzycznie się porobiło

[LadyC]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hehe, są.
Ale tu do dętych daleko ;)
Dalej niż nad morze :)))

Pozdrawiam

[Halinka Mazur]

ujmująco

[Dariusz Sokołowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Autorstwo "Edless rain" przypisuje się panu Josziki Hajaszi z kapeli "X Japan". Kawałek wydali na "Blue blood" w 89! Przyznam, że też pierwszy raz spotkałem go, na którejś epce albumu solowego Beckera (po 96)!

Zabawne jest posługiwanie się w tytule nazwą grupy, która w czasie swojego istnienia nie przyłożyła ręki do tego utworu. "Cacophony" to granie speed metalowe (za sprawą Friedmana i Beckera silnie nacechowane gitarowymi partiami symfonicznymi), kontynuacja filozofii Rhoadsa, Malmsteena, krzyżowka heavy i muzyki poważnej, wydawane w Stanach... Pojawienie się "Endless rain" na płycie u Beckera (po 96) to konsekwencja ekspansji muzyki USA na rynek wschodni, "odgrzewany kotlet" kultowego "X Japan"; lenno, które zapłacił Becker za możliwość grania dla rzesz...

Do meritum: wierszyk z "wielkimi" nazwami - czytam jako pewnego rodzaju "odsłona wrażliwości" i jakiś tam hołd poruszonej (fanki). Nic więcej.