Przemijanie

[Dama Kameliowa]

Życie,krucha ksiega,zpiasna drobnym pismem
Pusta i bez sensu ,wysztko wkoło takie
ulotne,tak delikatne,nieodkryte tajemnice,milczą
Rozedrgane liście,szumią swą opowieść
Kolejny raz ktoś zawodzi,kolejny raz ktoś sie cieszy
Wszystko tak ułomne,skryci za płaszczem kłamstw
przemierzamy życie,dzień po dniu sprzedajemy co nie nasze
Ileż to razy mówimy,zostań,a potem odejdź,
Ileż to razy,płaczemy i nic nam to nie daje
Czas daje nam ukojenie,lecz czy aby napewno??
Spośród tłumu,wyrywa się mała dziewczynka
Ogniś baletnica,teraz nędzarka,baletki
skrycie wygladają spod łóżka,świadomość
,że nigdy nie zatańczy,odbiera jej radość
Gdzieś w zaułku umiera po raz kolejny
Mała dziewczynka z zapłakmi
A my dalej gonimy za stereotypami
Gdzieś mała cząstka naszej duszy,ulatuje wzwyż
I tańczy swój taniec na linie
A w dali gondola sennych marzeń sprzedana odpływa
Wolność zabita już jej zwłoki krwawią na marmury białe
A my odurzeni smrodem martwoty,ze łzami w oczach
pytamy samych siebie czy było warto,skoro i
tak wszystko przeminęło....

[Agata Dubel]

Witam! przepiękny wiersz, zabrakło mi słów by go opisać:))) pozdrawiam serdecznie