Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zboczona zdzira,tak to jej dewiza
To kim jest ma wypisane na czole
Jej potrzeby proste są
Pragnie zaspokojenia,seksulanego
spełnienia

Brudne noce,zostawiają na niej ślady
Okrzyki rozkoszy,niszczą jej słuch
Jej ciało brudne,zakurzone,już bez
blasku czystości
Pozbawiona marzeń i ambicji,
licząc tylko na seks,samotna a jednak
wzbudzajaca zainteresowanie meżczyzn

Splamione życie krwawi na prześcieradła
Barwiąc ich biel,szklane tafle luster pękaja
Bezwstydna,niczym nieskrępowana,
tak to nimfomanka

Co noc wkłada sobie wibrator
Jęczy i krzyczy z rozkoszy
Romansuje z każdym,perfidna flirciara
Czasem zbulwersowana krzyczy:
Pieprz się,wolę wibrator
Nie chce pieniedzy,chce seksu

Zero łagodności,bez nadziei na lepsze jutro
Przemierza świat,a ludzie się za nia ogladają
Ma ich gdzieś,nie wie czy kiedys sie zmieni
Liczy sie tylko seks

Tak przeleć mnie,zrób to dobrze...

Opublikowano

Całkowicie wtórny, żadnej świeżości nawet na tle Twoich wierszy. Czy taki kierunek Cię satysfakcjonuje? Byle się wyszczekać, byle wyszczekać te same słowa w podobnej konwencji?

"Morze" dawało nadzieję. A to... zejście o dwa poziomy niżej i bynajmniej nie mam na myśli pozycji Twojej nimfomanki.

Opublikowano

Dama Kameliowa. Jeżeli wiersz ma elementy autobiograficzne to przyjmij pokorny ukłon pełen szacunku, bo co było by życie warte bez takich kobiet. Pisz to co chcesz i jak chcesz; z prądem, pod prąd, na poezje nie ma recepty, a tylko upór i łut szczęścia. Tutaj wszyscy leczą kompleksy marząc o własnej wybitności, żyjąc w urojeniu o porażającej sile ich poezji.
A temat poruszasz frapujący; seks, kobieta...

"Chciałem byc stonowany,
Taki wyważony...
Płci arbitrem byc chciałem
Gardzic jej podnietą;
Tajemnic znam wiele,
Za jedną...Kobietą..."
Pozdrowionka dla przedstawiciekji wrogiej, kochanej płci;)).

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Kolejne uciążliwe oblężenie po Tyrze, tym razem Gazy trwające zdaje się 3 miesiące mocno nadwyrężyło cierpliwość Macedończyków. Efekty tego poznamy :)   Bestia na łańcuchu. Pod Gazą daliśmy jej pić, teraz nie chce zasnąć.   Pozdrawiam
    • @Alicja_Wysocka   Dziś jakiś smuteczek zagościł w pięknych wierszach.   W Twoim najpierw jest błękit "Niebieskiej Karty" - potem granat "fochów". To zestawienie z emocjonalnym ciężarem siniaków robi ogromne wrażenie. Metafora przemokniętej łódeczki idealnie oddaje poczucie bezsilności i ciężaru niewypowiedzianych słów. Świetna puenta - pozbawienie kogoś statusu "schronienia" to mocne wyznanie zawodu drugą osobą. Ten wiersz boli podczas czytania, ale bije z niego też siła - siła kogoś, kto przestał pytać.   Poruszający i piękny tekst.
    • W sklepie spożywczym w miejscowości Biała jedna musztarda z miodem się zmieszała. Keczup aż oniemiał, raz bladł, raz czerwieniał, a Sarepska z zazdrości zzieleniała.
    • @Kapirinia A zagadką pozostaje dlaczego, z reguły, po skręceniu całości "przedmiotu", jedna zostaje.
    • @Migrena   Ten utwór to niemal kliniczny zapis rozpadu tożsamości po stracie. Dokumentujesz to , co dzieje się z Tobą, gdy nagle znika druga osoba. Używasz języka surowego, technicznego, jakby to była awaria. Organ bez ciała - uczucie zbędności, materac - jak drukarka 3D, myśli - błędy w systemie - to świetne metafory.   A natura nieobecności jest żywa, ma temperaturę i siada naprzeciwko - jest jak pasożyt.   Słowa stają się „cudzym nagraniem” - poczucie wyobcowania, bez relacji z drugą osobą, komunikacja traci fundament. Pozostaje tylko „szum”. "Czas nie płynie, czas naciska" - to metafora o depresyjnym działaniu czasu, który staje się ciężarem. Wiersz jest wyjątkowo smutny, o byciu „przesuniętym poza siebie” . Człowiek fizycznie jest obecny, ale psychicznie czuje się jak błąd w nieczułym świecie.   Wiersz jest gęsty od niesamowitych metafor - tak, jak u Ciebie, a z każdym słowem czuć szczerość.   Świetny tekst!  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...