Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


z tymi kropkami to mnie też zaciekawiło kiedyś u Rachel Grass nawet pytałem i dokładnie mi to umotywowała w swojej twórczości
może dlatego w tym wierszu czuję je jakieś mało trafione
moda, modą ale do tego jeszcze trzeba jakiegoś wyczucia, a może najpierw wyczucie a potem moda

szacuneczek
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


z tymi kropkami to mnie też zaciekawiło kiedyś u Rachel Grass nawet pytałem i dokładnie mi to umotywowała w swojej twórczości
może dlatego w tym wierszu czuję je jakieś mało trafione
moda, modą ale do tego jeszcze trzeba jakiegoś wyczucia, a może najpierw wyczucie a potem moda

szacuneczek


To, że nie tłumaczę się ze wszystkiego jeszcze nie znaczy, że ulegam modom i nie wiem czemu akurat tak
Ale skoro już mi taki zarzut postawiono - OK
Wytłumaczę się z tego - nie nie moda.

Taki jest rys mojej 'twórczości'
Nie lubię wielkich liter bo msz zbyt mocno akcentują rzeczy, których ja akurat nie chcę akcentować. Zaś gdyby usunąć z tego wiersza interpunkcję całkowicie - wyjdzie po prostu paplanina - zatem stosuję interpunkcję, żeby wyznaczyć pewien tok czytania, interpretacji.

Oczywiście czytelnik ma prawo stwierdzić, że jednak pomysł był chybiony. Chcę jednak, żeby wiedział, że był zamierzony a nie przypadkowy. (Nie zawsze stosuję interpunkcję. Czasem stosuję wielkie litery - w zależności od formuły wiersza - można przejrzeć inne)

A za komentarz dziękuję serdecznie

LadyC
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


z tymi kropkami to mnie też zaciekawiło kiedyś u Rachel Grass nawet pytałem i dokładnie mi to umotywowała w swojej twórczości
może dlatego w tym wierszu czuję je jakieś mało trafione
moda, modą ale do tego jeszcze trzeba jakiegoś wyczucia, a może najpierw wyczucie a potem moda

szacuneczek


To, że nie tłumaczę się ze wszystkiego jeszcze nie znaczy, że ulegam modom i nie wiem czemu akurat tak
Ale skoro już mi taki zarzut postawiono - OK
Wytłumaczę się z tego - nie nie moda.

Taki jest rys mojej 'twórczości'
Nie lubię wielkich liter bo msz zbyt mocno akcentują rzeczy, których ja akurat nie chcę akcentować. Zaś gdyby usunąć z tego wiersza interpunkcję całkowicie - wyjdzie po prostu paplanina - zatem stosuję interpunkcję, żeby wyznaczyć pewien tok czytania, interpretacji.

Oczywiście czytelnik ma prawo stwierdzić, że jednak pomysł był chybiony. Chcę jednak, żeby wiedział, że był zamierzony a nie przypadkowy. (Nie zawsze stosuję interpunkcję. Czasem stosuję wielkie litery - w zależności od formuły wiersza - można przejrzeć inne)

A za komentarz dziękuję serdecznie

LadyC

ojej, prawie jak w sądzie
tak to odebrałaś, że postawiłem Ci zarzut?
to ja Twoją odpowiedź odbieram tak: Jezu kobieta mnie bije :)

szcuneczek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Cześć, tak :) Jestem słuchowcem i muszę przemielić tekst przez AI, żeby jako tako wyszło. Wiem, że AI też "pisze" teksty, ale ja tego nie tykam. Teksty tworze od pomysłu do końca sam - bez żadnej pomocy. Zapraszam na mój kanał na youtube, ostatnio trochę wrzuciłem, niektóre myślę mogą być dobre.
    • Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...