Duch Prawdy

[Wiechu J. K.]

Dusza ma
Wznosi się ulata
Szuka tęsknoty co wędruje
Zakątki wszechświata plądruje
Szukając wciąż tego -
Niezrozumiałego
Niepojętego
Nawet oczami wyobraźni
Nieodgadnionego
Pytasz czego
Dusza
Tęsknota
Nikt cię nie zmusza
Masz do wyboru
Co szuka
Gdzie się wznosi
Ulata
Wszechświaty ogromne duże
W przestworzach
Tam w górze
Wszechświaty małe duchowe -
Ludzkie
Mózgowe
Sercowe
Ciała i dusze
Szukają Ducha Prawdy
Prawdy i Ducha szukają
Uwolni -
Od grzechu i powodzi
Potopu i żaru z nieba
W zamian dając
O nic nie pytając
Słowo
Boskiego Chleba
Tęsknota
U serc ludzkich stoi i puka -
Tego co zaginęło szuka
Woła obcego i kamrata
Siostrę i brata
Chce przygarnąć każdego
Swojego i obcego
To Miłość jest
I Prawda
Tęsknota...
Oderwana Prawdy cząstka
Czego szuka -
Całości i spełnienia
Jedności
Wiecznego połączenia
Stoi u progu
Do drzwi kołata
Wiecznego świata
Świata i Światła
Duch Prawdy ją woła
Do zbawiennego koła
Koła
A możne Krzyża
Zbawienie się zbliża!

1999

[Bernadetta1]

straszliwie to dłuugie:(pozdr.

[Wiechu J. K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pozdrawiam dłuugooooo....;-)

[bestia be]

chociaż długie to przesłanie to jednak po kilkukrotnej analizie doszedłem do wniosku, że ciekawe myśli zawiera wysokich lotów

serdecznie

bestia

[Wiechu J. K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję i pozdrawiam :)