Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w krwioobieg
tajnie
puszczam swe okręty
szkarłatne żagle łowią wiatr szalony
łodzie bez sterów
oślepli sternicy
za wolą morza okręt niewidomy
dotrze do celu odle........

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dzieki za wiersz jednak kupuję tylko pierwsze 3 wersy ale i tak nie pasuje mi słowo ,,swe", tylko swoje i tajnie, gdyż robisz to świadomie, wiec mija się z celem. reszta nie dla mnie gdyż formalnie za wiele błędów logicznych, gramatycznych itp. np wers ,,Za wolą morza okręt niewidomy"
Morze nie może mieć woli to po pierwsze, po wtóre niewidomy okręt, gdyż najpierw przymiotnik, a później rzeczownik tutaj trafna personifikacja, jednak do morza jej nie zastosujesz. Myślę, że to wystarczy

pozdrawiam

bestia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dzieki za wiersz jednak kupuję tylko pierwsze 3 wersy ale i tak nie pasuje mi słowo ,,swe", tylko swoje i tajnie, gdyż robisz to świadomie, wiec mija się z celem. reszta nie dla mnie gdyż formalnie za wiele błędów logicznych, gramatycznych itp. np wers ,,Za wolą morza okręt niewidomy"
Morze nie może mieć woli to po pierwsze, po wtóre niewidomy okręt, gdyż najpierw przymiotnik, a później rzeczownik tutaj trafna personifikacja, jednak do morza jej nie zastosujesz. Myślę, że to wystarczy

pozdrawiam

bestia


starczy :)
dzięki

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor   Mam nadzieję, że ten komentarz bardziej Ci się spodoba.  Wiersz jest głęgoko psychologiczny, można by go rozbierać na czynniki proste i jeszcze prostsze i długo.  Napisany z dużą wiedzą psychologiczną.  To niezwykle intymny i poruszający zapis wewnętrznego dialogu oraz procesu samouzdrawiania - poszukiwanie zagubionej części siebie (najprawdopodobniej tzw. „wewnętrznego dziecka”), konfrontacja z własnymi zaniedbaniami oraz ostateczne otoczenie samego siebie czułością i opieką.   Podmiot liryczny zaprasza nas do wnętrza własnej psychiki, którą obrazuje jako fizyczną przestrzeń- „puste pokoje” i „ściany bez okien”. Dla mnie najbardziej poruszającym momentem wiersza jest krótki dialog- "kto ci to zrobił? ty - odpowiada ledwie słyszalnym szeptem".   To moment pełen bólu, ale i uświadomienia. Podmiot liryczny zdaje sobie sprawę, że to nie okrutny świat zewnętrzny skrzywdził jego wewnętrzne "ja", ale on sam - poprzez ignorowanie go, narzucanie mu presji i odcinanie się od emocji.   Zakończenie to deklaracja miłości własnej. Słowa o krwi, która „będzie płynąć hojnie, zbawiennie” to obietnica powrotu sił witalnych. Energia życiowa, która wcześniej uchodziła w pustkę, teraz posłuży do ożywienia i ochrony własnego wnętrza.Wiersz ma formę niemal dramatyczną, przypomina zapis sceny z terapii lub medytacji.
    • Fircyk subtelny zamieszał mi w głowie, Tuzin kobiet rozkochał już w sobie . Brunetki, blondynki i rude mrugają oczami, gdy kroczy dumnie . Po co Ci taki? - mój rozum szepcze, lecz serce nie słucha, On butami je zdepcze.   Serce rozumu nie słucha, gdy zima swój biały płaszcz chowa i wiosna przewiśniegi budzi. Zielenią się pierwsze liście - serce bije, on się śmieje - butami je zdepcze.    
    • @KOBIETAłubie stokrotki, zawsze zbieram herbatę:)
    • @vioara stelelor „Życie to nie problem do rozwiązania, lecz rzeczywistość do doświadczenia” – Søren Kierkegaard.   Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam. 
    • @violetta   będzie! Już jest !

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...