Ostatni Paragraf

[Hector Cavalcanti]

Z konstytucji RP (kwiecień 1997):
"Wymiar sprawiedliwości [...] sprawują
Sąd Najwyższy, sądy powszechne,
sądy administracyjne oraz sądy wojskowe"

... i sądy ostateczne.

& 1. Fryzura to jest grzywna - pół stawki miesięcznej.

& 2. Młodszy brat to czas, który nie może być krótszy
& 3. niż 10 lat, a starszy - 20 (lub więcej).

& 4. Drzwi baptysterium Florencji to ponad 6 wieków
& 5. (w zawiasach), gdy Księżyc to prawie 4,6
& 6. miliardów (w zawieszeniu). Przy tym Wszechświat to jest
& 7. dożywocie, a człowiek
tylko kara śmierci.

[Hector Cavalcanti]

Zamieściłem ten wiersz pomimo tego, że wczoraj otrzymywałem jeszcze komentarze pod innym, a nie słynę raczej z szybkiego pisania. Usprawiedliwię to nocnym "strzałem weny", jedną metaforą, od której zaczęło się wszystko. Niemniej jednak zwracam uwagę, że jest to utwór zgoła odmienny od poprzednich - mniej lingwistyczny. B. ważnym elementem formalnym jest wizualność i tu akurat czerpie "pełnymi garściami" z lingwizmu, niemniej jednak nie ma tu trudnych do rozszyfrowania neologizmów. Zabawa słowna opiera się w zasadzie na zabawie sensem prawnych sformułowań. Ciekaw jestem odbioru.

Pozdrawiam.

[Almare]

- dobry strzał weny, nocnej weny, co może nie być bez znaczenia dla jakości dzieł autora.
Dzienna wena daje wiersze lingwistyczne, a nocna zmaga się z naszym Bytem i Czasem. :)

wszechświat: dożywocie - tak.