Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

/MUFCE/



nie pomożesz mi w tej melodii

w naszym domu śpiewa się kolędy dla nieobecnych
tak cudownie że brak słów

długo wybieraliśmy
między dobrem a niebem
czuwam żeby było jak potrzeba
z ciszą włącznie

smutny odgłos wydają ciała
kiedy się kochają

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



o ile z wiersza wynika, dlaczego ten odgłos jest smutny, pointa w tej formie wybrzmiewa jak jakaś niepodważalna zasada, a tak nie jest/nie powinno być - to sytuacja uczuciowa podm. lirycznego to sprawia, dlatego zaakcentowałabym dla jasności, że to akurat o te, a nie inne ciała, w tej a nie innej sytuacji chodzi, może :
"nasze ciała"? - nie mam innego pomysłu, albo czegoś nie zrozumiałam

poza tym wiersz o.k.

pozdrawiam
kasia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



o ile z wiersza wynika, dlaczego ten odgłos jest smutny, pointa w tej formie wybrzmiewa jak jakaś niepodważalna zasada, a tak nie jest/nie powinno być - to sytuacja uczuciowa podm. lirycznego to sprawia, dlatego zaakcentowałabym dla jasności, że to akurat o te, a nie inne ciała, w tej a nie innej sytuacji chodzi, może :
"nasze ciała"? - nie mam innego pomysłu, albo czegoś nie zrozumiałam

poza tym wiersz o.k.

pozdrawiam
kasia

pytanie, czy chodzi o miłość fizyczną? nie bede tego tłumaczyla, bo jakby nie o to chodzi.
Opublikowano

Myślę że autorce chodzi o" mowę" ciał , wtedy gdy cierpią ,nie mogą znaleść wspólnego języka, przeżywają dramat...?
Tak mi by to logicznie z tematem wiersza?!
Pozdrawiam!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



o ile z wiersza wynika, dlaczego ten odgłos jest smutny, pointa w tej formie wybrzmiewa jak jakaś niepodważalna zasada, a tak nie jest/nie powinno być - to sytuacja uczuciowa podm. lirycznego to sprawia, dlatego zaakcentowałabym dla jasności, że to akurat o te, a nie inne ciała, w tej a nie innej sytuacji chodzi, może :
"nasze ciała"? - nie mam innego pomysłu, albo czegoś nie zrozumiałam

poza tym wiersz o.k.

pozdrawiam
kasia

pytanie, czy chodzi o miłość fizyczną? nie bede tego tłumaczyla, bo jakby nie o to chodzi.

zdecydowanie nie o to i dzięki za naprowadzenie
- gUpio mi bo bo o więziach rodzinnych/więzach krwi i o ew. platynie też nie pomyślałam; mam dziś jakąś cofkę

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski Też kiedyś napisałam o żołędziach, ale bardziej lekko. Twój wiersz jest majestatyczny, ale tak pięknie pochylający się nad tym co małe, zwyczajne, a piękne.  Tyle tu wrażliwości i miłości do natury. Bardzo mi się podoba. Pozdrawiam.
    • "Czas żołędzi nad Utratą " Czas żołędzi pluskających, dojrzałych – tego nie znałem. Ze starych i pięknych dębów spadają i pluskają, więc się zatrzymałem. Rzek rzadka to ozdoba; tajemniczy dźwięk ich plusku mnie zawołał. Jak kamieniem ciskanym spadają na wodę, tworząc lustrzane koła. Lekko falami płynące w dorzeczu dębów szumiących, podkreślają ich urodę. Widzę las kaczych kuprów, w wodzie na wpół zanurzonych, w dnie rzeczki buszujących. Bezwstydnie nad wodą, zadkami wystawione, nas, przechodzących, ironicznie traktują. Dęby masywne, dęby piękne, książęcym dworem pachnące. Dzieci – żołędzie Utraty – z miłości gniazd wypadające, ruszają podbijać te światy. Płyną z nurtem matki rzeki niby żaglowce odkrycia, po nowych pokoleń aprobatę. I tak w podróży bez końca  niesione prądem I cieniem, szukają żyznej przystani. By kiedyś, w słońca promieniach, stać się znów dębów koroną – rzeki wiernymi strażnikami. Leszek Piotr Laskowski.
    • Nieświadomie, na podstawie innych obserwacji:). Pozdrawiam
    • Sami znamy najlepiej własne cienie, można się tylko nauczyć z nimi żyć. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam 
    • @andrew   "Sukienka wisząca na krześle" - sensualny obraz bliskości. Kobieta obok to tęsknota za delikatnością. Dziękuję Andrew. Podoba mi się to, co napisałeś.   @Jacek_Suchowicz   noc w prosektorium nauka anatomii trwa po omacku   @Nata_Kruk   Jeśli chodzi o grafikę - w Nano Banana jest fajne to, że ona tylko rysuje, a ty tworzysz. Mówisz programowi, co widzisz, a co chciałbyś zmienić. Małe okręty to krwinki, atomy, z nich jesteśmy stworzeni - tak myślę, ale każdy ma swój obraz, czym są te łajby. Uczę się w bólach. Chyba to rzucę :)   @FaLcorN   Nie ma ambicji na dalekie podróże. Wystarczy mi zagubiona stacyjka w środku lasu. Dziękuję.   @Łukasz Jurczyk   Małe układy stwarzają świat, który nie dąży do wielkości. Wystarczy dotyk, czułe słowo, by życie nabrało wartości.   @Berenika97   "Kocham cię, kochanie moje" - tyle wystarczy, ale dla własnej rozrywki postanowiłem, powiedzieć więcej. "Metafizyka dzieje się pod skórą" - doskonałe. Wiem, że mamy inne zdanie na ten temat... Niebo jest metaforą przestrzeni ukrytej w nas, odnajdujemy w niej Boga.    *   Dziękuję za wspaniałe komentarze. Pozdrawiam serdecznie :)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...