Dystans

[Wałodzia]

szalone są odległe gwiazdy
co się zgodziły zostać tłem
odważnych każdych wiecznie ważnych
godzących się na zło ze złem

jedynie nocą na jeziorach
na które księżyc czasem zerka
odbija od dna się ruchoma
różnica wielka i niewielka

po amplitudzie wspina się
mój uzdolniony bliźniak – cień
i tylko jego defekt mowy
winny milczenia supernowej

zanurzam się w nie zwykłym brzasku
póki mi starczy chwil do skoku
zanim się zbudzi szare słońce

uwieczniam próbę na obrazku
gdy moja przyszłość bez widoku

tęskni za drugim kija końcem

[Oxyvia]

Bardzo ciekawy wiersz. Są świetne momenty, choć całość dla mnie trochę niejasna, za bardzo zagmatwana, brak wyraźnej linii, myśli, "kręgosłupa". Ale jest atmosfera, nastrój.
Błędy też są:

"odbija od dna się ruchoma" - odbija się od dna ruchoma

"zanurzam się w nie zwykłym brzasku" - w niezwykłym (łącznie)

A najlepsze momenty to dla mnie te:

"szalone są odległe gwiazdy
co się zgodziły zostać tłem
odważnych każdych wiecznie ważnych
godzących się na zło ze złem
[...]
i tylko jego defekt mowy
winny milczenia supernowej
[...]
gdy moja przyszłość bez widoku

tęskni za drugim kija końcem"

Pozdrawiam.
Oxy.

[Wałodzia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Słusznie!

Zgadzam się z Twoimi sugestiami odnośnie poprawek językowych.

Momenty też mamy te same:)

Dzięki, że zajrzałaś.

Pozdrawiam,
Wałodzia (k.m)

PS Almanach już leży u cioci w bibliotece i mi się wydawało, że jeden styl poznaje:d

[andrejch]

m isi epodoba bardzo

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O! A w której Bibliotece pracuje twoja Ciocia?