na cztery ręce

[Aneta Paradysz]

zagrajmy na cztery ręce

ułożę palce na klawiszach żeber
dźwiękiem oddechu odpowiesz czy stroi
w strunach niebieskich zadrga nurt wzburzony

dłoni twych ześle harmonię

opuszkiem gładkim co igły ma siłę
gamę szyi zbudzisz w legato celując

- pauza

koncert w durze wyrywa się z piersi

- pauza

(szelest włosów)

due

[Rafał Tomasz]

czasami żałuję, że wrażliwość i zdolności poety nie mogą znaleźć właściwego obiektu w swoim otoczeniu...

wiersz jest ciekawy
pozdrawiam
Rafał

[Aneta Paradysz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Skąd takie przypuszczenie?


Pozdrawiam i dziękuję za kom.
A.