-
Ostatnio w Warsztacie
-
wiedźma 30
Sprawiedliwie to nie znaczy równo,
to znaczy, że każdy dostaje to, na co zasłużył,
Nie to, czego pragnie, nie to, co chce mieć,
ale to, co fortuna uważa, że mu się należy.
W nierówności jest sens ukryty,
każdy dostaje to, co mu fortuna przynosi.
I to jest sprawiedliwość, choć boli,
że nie równy jest to podział,
że nie zawsze to, co chcemy mieć,
jest tym, co chcemy i możemy otrzymać lub dać.
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Myszolak · Opublikowano
Wszystko trafne, choć to najważniejsze...,Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
nie wiem, czy się podpisuję... Ale na pewno skłoniło do przemyśleń. Pozdrawiam -
Przez violetta · Opublikowano
@Rafael Marius ludzie mordują, też się rozbierają, też chodziłam tak nago po śniegu:) i się w nim kopałam, nie zarobiłam nic:) -
Przez Andrzej P. Zajączkowski · Opublikowano
Z wysiłkiem księgę pod połą płaszcza trzymałem By przed niepożądanym zasłonić ją wzrokiem; Przez przystani stare uliczki przemykałem Z rozedrganym spojrzeniem i nerwowym krokiem. Matowe okna, skryte wśród cegieł odartych Zerkały podejrzliwie jak gna mnie potrzeba. Na myśl o tym co kryją, czułem nieprzeparty Zew zbawczego widoku błękitnego nieba. Nikt nie widział jak wziąłem tę rzecz, a mimo to, Echo tego śmiechu w mej głowie wciąż krążyło, Mogłem tylko zgadywać z jak ciemnych światów zło Czaiło się w tomiszczu, które mnie skusiło. Każdy krok cięższy - mury jednakie i mroczne - A w dali za mną człapały stopy niewidoczne. I Howard (Fungi from Yuggoth, sonet nr. 2. Teraz widać, że to poemat w odcinkach w formie sonetów. Jeszcze niedawno nie wiedziałem, że Lovecraft był też poetą, a co dopiero że takim...): I held the book beneath my coat, at pains To hide the thing from sight in such a place; Hurrying through the ancient harbor lanes With often-turning head and nervous pace. Dull, furtive windows in old tottering brick Peered at me oddly as I hastened by, And thinking what they sheltered, I grew sick For a redeeming glimpse of clean blue sky. No one had seen me take the thing—but still A blank laugh echoed in my whirling head, And I could guess what nighted worlds of ill Lurked in that volume I had coveted. The way grew strange—the walls alike and madding— And far behind me, unseen feet were padding. -
Przez Starzec · Opublikowano
@hollow manSuper ! Dopisz część trzecią...Tatuś Pozdrawiam:) -
Przez wiedźma · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Ten ragment mnie najbardziej poruszył, bardzo autentyczny . Utożsamiam się . Pozdrawiam.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi