Perły z oceanu wiary

[halcia]

Widzę was jak perły z morskiej głębiny
moje kochane Bogu oddane dziewczyny
z dna oceanu naszej wiary wyłowione
przez powołanie jako dar Jezusa rzucone

Aby siłą modlitwy Boskie łaski wydobywać
A poprzez miłość serca pojednywać
szczęśliwy kto na swojej drodze życia
dokona cudownego wręcz odkrycia

Że ta śliczna perła jak ten klejnot drogi
płomieniem ogrzewa serca w wiarę ubogich
w strapieniu okaże siłę miłosierdzia
a z waszej przyczyny w wierze utwierdza

W modlitwie te klejnoty całuje i marze
by blaskiem zabłysły przed każdym ołtarzem
bo każda w ofierze swą pracę oddała
dla chwały Boskiej aby w świecie zajaśniała

[Baba_Izba]

Gdyby kazano mi recytowac taki wiersz, to najpewniej
bym stała się ateistką. Nieudolne rymy, niestety, odrzuca od wiary,
zamiast przyciągać.
Np: "szczęśliwy kto na swojej drodze życia
dokona cudownego wręcz odkrycia" - ani to odkrywcze stwierdzenie,
ani ładne. Koniecznie dużo czytaj dobrej poezji, najlepiej klasyków,
a potem dopiero ponownie zacznij pisać. Poezja religijna, jest szczególnie
trudna, żeby nie czyniła więcej szkody jak pożytku, trzeba umieć i chcieć się
szczególnie potrudzić. Musi miec sens, i być poezją.
Ale, "czasami człowiek musi, inaczej się udusi".
Życzę sukcesów, pozdrawiam
- baba

[halcia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie wiem co masz na mysli mowiac niegrzeczny a kogoz to obrazam mrzac o blasku chwaly Boskiej i majac tylko i wylacznie ja na mysli?????????????/

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten wiersz ma podteksty - dużo w nim seksu :)))