Wieczorne chmury

[Cygarus Pol]

Srebrzystym blaskiem
Rozcina księżyc

Rzymskim carrusem
Zaprzężony w dwa rumaki
Podróżuje po
Sklepieniu nieba

I rozsypuje
Na mlecznej drodze
Srebrne płatki
Fantazyjnych kwiatków

Matczyną dłonią
Rozgwieżdżone niebo gładzi
Zawieszone bezładnie
Na filarach
Ogrodu Semiramidy

Buduje nocne mosty
Plecze złocistą sieć
Ludzkich snów

W oddali płacz dziecka słychać
Tu na rogu młodzieniec pijany
Tnie się z rozpaczy

Boże! przez robaki zżarta
Kraina zmroku
Gnije w akcie
autodestrukcji


Księżyc srebrne wlecze nici
Księżyc płacze ludzkimi łzami


A w mistycznym
Labiryncie Dedala
Przenika mnie
złocista sieć
Jaskrawych gwiazd

I na kolana padam
Zamykam oczy

Czuje jedwabną chustę
Bogini Seleny, co ociera moją twarz
I szepcze mi czule:

Zgaście pochodnie, zakryjcie księżyc
Schowajcie gwiazdy

Wierze w nieznaną krainę
Pełną fantazyjnych kwiatów
Delikatnych zapachów,
Świat, gdzie marzenia są największe z przyjemności
Świat, gdzie wszystko jest doskonale i


radosne

[Baba_Izba]

Wiersz, powinien tak zainteresować czytającego,
żeby przynajmniej doczytał do końca.
Do końca tego wiersza, trudno dobrnąć, niestety.
Brak komentarzy pod wierszam - też coś o nim mówi.
Prawdopodobnie jesteś początkującym,
życzę Ci jak najlepiej.
Za wiele chcesz powiedzieć na raz.
Na początku pisz krótsze wiersze, przede wszystkim,
przed przystąpieniem do pisania, musisz sobie odpowiedzieć
na pytanie: o czym ma być wiersz (temat), i w jaki sposób
chcesz to wyrazić.
Życzę sukcesów (przyjdą!), pozdrawiam
- baba

[Monika_Gromala]

Jak dla mnie mdły.

pozdrawiam.