Zgłoś

@Berenika97 rzeczywiście wiersz można zinterpretować na kilka różnych sposobów. Interesująca forma, głębia i złożoność- jak to często w Twoich utworach. Do wielokrotnego czytania i analizowania. Klasa!   Pzdr.  

Dedykuję Wojskom Inżynieryjnym Wojska Polskiego i wszystkim dzielnym saperom, którzy nie raz, kładąc na szali swe własne życie, walczą o setki, tysiące żyć innych. 16 Kwietnia - Święto Wojsk Inżynieryjnych - Święto Sapera ------------------------------------- „Polskim saperom”   Kochani nasi polscy saperzy, Komu jak komu, ale im się wierzy, tłumaczy się, by młodzi przeżyli: że „polski saper się tylko raz myli” A kto nie pojmie lub przeinaczy, Niechże mu dobry Pan Bóg wybaczy, aby w ułamku życia istnienia do Nieba się dostał bez rozgrzeszenia Módlmy się dla nich o dar rozumu, aby Polaków strzegli od tłumu gdzie moc „atrakcji” jest wybuchowych, wśród niebezpieczeństw i imprez masowych. --------------------------- źródło zdjęcia:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Migrena

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97 "Szorowanie myśli do krwi". Świetna fraza. Obraz niemal fizycznego bólu przy próbie sterylizacji umysłu z obecności „jego”.    Szorujesz myśli. Czerwona woda i ból. Siebie też zmywasz.   Pozdrawiam

65. Tunel (narrator: Agrianin)   1.   Tunel wąski, pełzniemy w głąb brzucha ziemi.   2.   Nie widać końca, tylko plecy tego, który też się boi.   3.   Ktoś modli się szeptem. Jakby bał się, że bogowie usłyszą.   4.   Wychodzimy z jamy jak duchy głodne powietrza.   5.   Nagły cios — i wszystko, co ludzkie, pękło.   6.   Ciała splątane — żelazo kąsa, nie pytając o imię.   7.   Pierwszy miał brodę i pierścień – ugryzł mi dłoń, urwałem mu nos.   8.   Drugi był chłopcem strzelił raz, potem płakał – umarł na kolanach.   9.   Nad nami słońce — sędzia, którego nic nie obchodzi.   10.   Drzwi pękły z trzaskiem  – za nimi stare kobiety i dziecko z fletem.   11.   Nóż szukał drogi, ja tylko mu ufałem.   12.   Ogień miał kolor naszych płaszczów – tak paliliśmy dom po domu.   13.   Przez popiół szedłem, jakby to była dolina w moich górach.   14.   Ktoś krzyknął „dosyć!”. Za późno. To słowo przyszło za późno.   15.   Ciała na dziedzińcu. Jedno z twarzą jak moja.   16.   Przeżyłem — ale tam, pod ziemią, zostałem.   cdn.