Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tęsknię za tym dziwnym słowem, mówi sercu jak ma bić.
Dźwięcznym słowem, prostym słowem, co pozwala światu żyć.

Mowa srebrem, cisza złotem, słowo to platyną.
Ono brzmi i ono żyje, kiedy inne giną.

Zamknij oczy, zasłon uszy, ujrzysz świata koniec
Lecz jak długo ludzie żyją i jak długo świecą słońca
Tak, jak długo świat nie umarł i jak długo Bóg nasz czuwa
Brak miłości końca.

Proś, a będzie dane,
to co słuszne.
Proś o miłość, o kochanie.
Choć ci Szatan w drodze stanie.
Proś o miłość. O kochanie.

Proszę Boże, może trosze choć miłości dasz mi Boże? Proszę Boże.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena  tak, tego domu już nie ma- chociaż są mury, bo one stoją, stoi dom, ale domu już nie ma, nie ma ludzi którzy tworzyli ten dom,, ten dom w sobie noszę. dziękuję pięknie
    • @Poet Ka ten wiersz jest dla mnie takim meanifestem wolności wyboru. Najważnieje to być sobą i nie ulegać podszeptom innych... A najwięcej geniuszu rodzi się w ciszy właśnie- to tak odnośnie metafory " kluczenia w ciszy". Wiersz bardzo ciekawy i pojemny. Lubię takie!
    • każdy - świeży czy czerstwy tak samo pięknie pachnie potem złocistym łanem słońcem i makiem   każdy tak samo ślicznie jak kwiaty w ogrodzie na łące czy w sadzie ba - jeszcze ładniej   dlatego nie narzekajmy że czasem jest twardy przecież każdy chleb jest siebie warty
    • @Berenika97   rozmowa toczona szeptem, gdy wokół huczy orkiestra.   urzekła mnie ta duszna atmosfera, którą  tkasz z taką precyzją ,   najbardziej intryguje tu kursywa - to nie jest zwykły zabieg stylistyczny to szczelina w masce.   podczas gdy "zwykły” druk obsługuje weselny teatr, gesty i toasty, kursywa staje się azylem dla prawdy.   to tam tętni lęk, tam skora chłodnieje a wolnosć zamienia się w lodową rzeźbę . ten zabieg tworzy genialne pęknięcie bo  pozwala nam słyszeć mysli, których Pan Młody nigdy nie pochwyci.     piękny, warsztatowy majstersztyk o tym, jak milczenie może krzyczeć najgłosniej.   Nika.   to jest piękny wiersz.    
    • @Berenika97 przeczytałam z przyjemnością:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...