-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 19 927
każdy - świeży czy czerstwy
tak samo pięknie pachnie
potem złocistym łanem
słońcem i makiem
każdy tak samo ślicznie
jak kwiaty w ogrodzie
na łące czy w sadzie
ba - jeszcze ładniej
dlatego nie narzekajmy
że czasem jest twardy
przecież każdy chleb
jest siebie warty
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 51 odpowiedzi
- 1 342 wyświetleń
-
- 45 odpowiedzi
- 1 106 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 816 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 558 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 611 wyświetleń
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Mitylene · Opublikowano
@violetta ta miniatura ma w sobie coś ulotnego i subtelnego. Czuje się ten zapach powojnika delikanie opruszonego różową mgiełką wzruszenia... -
Przez Mitylene · Opublikowano
@obywatel te "młode wilki" być może za dużo dostały na start, że umknęła im ważna lekcja życia, mówiąca o tym, że aby coś osiągnąć i mieć, trzeba dać coś z siebie i się po prostu postarać. "Stare wilki" - chciały dobrze oferując cały "wachlarz dobroci" nie dając młodym szansy na rozwój nacechowany metodą prób i błędów - rozwój, który ma sens i smak tylko w tedy, gdy osiągnie się go własnymi dokonaniami. -
Przez Anton_Borowicz · Opublikowano
Soso Każą się leczyć, by dobrze móc kochać, Odebrać Tobie, chcą twoje jestestwo. By pośród ludzi żyć, z nimi i szlochać, Bo skrzywdzony Ty, to wieczne przekleństwo. To my tworzymy, świat ten, poniżani, Nie dla nas tkliwość ni ludzie uczucia. Ludzie ze stali, z kamienia ciosani, Gdzie nasze serca? Zrodzone do knucia? Ja jestem jeden, a Was są miliony, Wy się kochacie, ja sobie złorzeczę. Ze wszystkich wrogów, we mnie wróg wcielony, Blizny na ciele, spójrz w oczy, człowiecze. Lecz to najgorsza ze wszystkich nocy bywa, Bo własne ciało, ja muszę oglądać. Pręgi i blizny, wstręt we mnie odżywa, Lepiej panować, niż miłości żądać. -
Przez Mitylene · Opublikowano
@JakubK czasem gdy brakuje argumentów werbalnych ludzie chytają się róznych przedmiotów, którymi mogą wyrażać emocje i racje...talerze niewątpliwie się do tego nadają, bo hałas wywołany ich potłuczeniem może znaczyć więcej niż tysiąc słów...Ciekawy wiersz. -
Przez Mitylene · Opublikowano
@Maria Kosaciec w tym wierszu naszkicowany został przejmujący obraz samotności w pokoju w szpitalu gdzie leczenia wymaga psychika. Podoba mi się metafora snu "przychodzącego na receptę". Upersonifikowany staje się on bardziej " ludzki " i ukazana tym samym jego wartość i ważność. Chęć dotykania deszczu stała się marzeniem i wręcz luksusem, co jeszcze bardziej podkreśla dramatyzm sytuacji, gdzie tak prozaiczna rzecz wzbudza tyle emocji. Pisanie natomuast listu do samej siebie jest dla mnie próbą takiej autoterapii...choć podmiot liryczny nie do końca wierzy w jej powodzenie. Smutny w wydzwięku wiersz, na pewno porusza serce...
-
-
Najczęściej komentowane
.thumb.jpeg.362ac0e5e8a26c47138760a13e9b858c.jpeg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się