Zgłoś

Na siłę ich nie stworzysz bo powstają same jak pąki na drzewach jak rosa na trawie przychodzą z czasem i niespodziewanie i dopiero po latach doceniasz je naprawdę Nie ma tu składników dawaj nic na oko odłóż na bok gdzieś w miejsce zapomniane i zacznij żyć! a wtedy przyjdą same  

Mamo, nie pamiętam już Twoich ramion, Piaskowe szczyty znów dźwigają tęsknoty, uderza w strzeliste pinakle i leśne wykroty. Echem niesie znad torfowych przedramion   Szukam Ciebie pośród  ulic imion. Myśli wysyłam gdzie sadów pieszczoty, Ileż na liściach znajdę gwiazd klejnoty, Zmarszczeniem serc, tych tysiące znamion.   Deszcze o podium na szybie bój toczą. Szumią dwutaktem werbli blaszane sieroty w kaleką barwistość ubrane mory tłoczą.   Czucie palców odrętwieniem znów broczą Babim latom nałożysz wiatru kajdany, Snów nieprzespanych co z ciszą się boczą.  

@Waldemar_Talar_Talar dzięki, miło:)

Szekspir na rykowisku   Kruszy w kawałki stary mit, w stereotypy młotem bije.   Może to więc nowa jakość, albo też potwierdzenie starej?   Potwierdzenie starej — zmianą, a nowa prawda — początkiem!   Niechaj więc ryczy w lesie jeleń,  usłysz echo z Szekspira wyjątkiem!  

Witam -  że najdroższe jest właśnie to, co darmo dać chciałem. - cudowne zakończenie -                                                                                               Pzdr.