Mieniące się Tabu

[Grzegorz_Kulesza]

Jest magiczna jabłoń
Co rodzi soczyste owoce
Ale wyciągając swoją dłoń
Magiczne cię oplotą moce
I dusza twoja czując magie
Poprowadzi w odmęty pamięci
Oczy rozbłyśnie ze szczęścia nagie
Gdy dadzą upust magicznej chęci

Skieruj więc swoje myśli ku niebu
By jak szybowiec na wietrze lecąc

Bo ten dojrzały owoc, mieniące tabu
Podarowałem Twego szczęścia pragnąc.

Tak jak prawie wszystkie moje wiersze
Dedykuje jedynej mojej miłości ....

[Trup Czarnopalcy]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten wers mi się nie podoba, jak dla mnie to trochę tak rytm załamuje. Nie podoba mi się również "szybowiec", na początku piszesz o magicznej jabłoni, a potem wsadzasz szybowiec który jakoś do tej całej magii nie pasuje. Zmieniłbym go na coś naturalnego. To tyle ile mogę napisać jako zwykły człowiek nie znający się dobrze na poezji :). Pozdrawiam

[Grzegorz_Kulesza]

Dziękuje za uważne przeczytanie tego wiersza jednak mam z nim poważne trudności bo ciężko jest wyjaśnić jego temat nie pisząc w prost.Natomiast jest on na tyle ciekawy, że wymaga poetycznej wizji i stąd cały problem.Dziękuje za pomoc