aluna Opublikowano 10 Stycznia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 10 Stycznia 2009 Oczy powleczone bielmem szukają światła. Ręce pergaminowe łamią kromkę chleba, drżą,szukają wsparcia. Kamienne schodki nie do przebycia, pot zmywa trud. Zawrót głowy, płytki oddech. Pamięć zawodzi jak stary zegar. Na te rany nie ma plastra. Tylko serce kocha jak kochało. O to przyszłość. Tyle po życiu zostało!
Jansie Opublikowano 11 Stycznia 2009 Zgłoś Opublikowano 11 Stycznia 2009 Witam ponownie. Wiersz znowu mi się podoba. Tylko ja w końcówce napisałbym : Tylko serce kocha I to kochanie Oto przyszłość. Tyle nam w życiu zostanie! lub, Tyle po życiu zostanie. Ale Ty jesteś autorem tego wiersza. Nie ja. Wiersz mi sie podoba. Jak większość Twoich utworów. Pozdrawiam.
aluna Opublikowano 11 Stycznia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 11 Stycznia 2009 Dziękuję za wzgląd i miły komentarz!Cieszę się że myślałeś nad puentą. pozdrawiam serdecznie!
Jansie Opublikowano 11 Stycznia 2009 Zgłoś Opublikowano 11 Stycznia 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. ... łeś. Ja jestem łeś. Ale co to ma za znaczenia w sumie? Ale w sumie łeś. Pozdrawiam.
aluna Opublikowano 11 Stycznia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 11 Stycznia 2009 Przepraszam!Poprawiłam się!P:))
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się