Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Porywy nad wodą uniesione
zasłuchane, zapatrzone
blask w lustrze topiąc złoty
odbiły sie od dna świtaniem
wiatr kruchą ciszę złamał
trzaskiem gałęzi
poderwała się do lotu spłoszona

powróci zanim urośnie księżyc

Opublikowano

no spokojnie ale słońce nie budzi ciszy wiec dalej nie rozumiem i biorac to pod logicznie
myślenie to i tak czegoś brakuje może ptaka, dzika nie wiem Jutrzenki

pozdrawiam------------------- wiatr ale czemu nie napiszesz porywy wiatru np i tak dalej za wiele kombinujesz ale może to i lepiej nie wiem ale jesteś jak rebus pozytywnie ale nie za aż....

lulek

Opublikowano

jasne ze pomogę dobrym ludziom zawsze pomagam, tylko nie ma co . Musisz jedynie dodać oprócz słóńca jakiś rzeczownik określajacy dlaczego ta cisza uciekła, tylko tyle wiersz jest ok
I tak wprawiasz cisza neurony do myslenia

pozdrawiam

lulek--------------------------------jak dodasz np porywy wiatru to już nie ma co zmieniać

Opublikowano

Porywy nad wodą: uniesione,
zasłuchane, zapatrzone.
Blask w lustrze topiąc złoty,
odbiły sie od dna świtaniem.
Wiatr kruchą ciszę złamał-
trzask gałęzi!
Poderwała się do lotu spłoszona,

powróci zanim urośnie księżyc -----------,,urośnie" ten czasownik mi nie pasuje(wzejdzie)

tak to widzę jako logiczną całośc i nic nie umniejsza przesłania Twojemu wierszowi


pozdrówki

lulek

Opublikowano

Zostaw ja tylko mogę sugerować nic więcej. Jednak czasem zastanawia mnie dlaczego własnie ich najwięcej czasowniki są zle dobierane to raczej abstrakcja moim zdaniem. Metafora to tylko wzbogacenie słownictwa, ale nie zawsze pasuje. Poezja tez ma normy formalne np samolot w przestworzach stoi na zasadzie poetica moze byc jasne ale gdzie logika. Tu pies pogrzebion.

pozdrawiam

lulek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Kolejny utwór z cyklu "Echo":     Na dno duszy, wędrówka w grób W dole bez skargi zadrzemał Mimo starań, tysięcy prób W echa śnie oniemiał   Szpalerem trupów osaczony W życiu w śmierć przeminął W dwa światy duch skręcony Sen ze snem i jawą zawinął   Nie miłość, nie złość zniweczyła Nie ona winna, nie on Nie on, nie ona wszystko zniszczyła Lecz w śnie niepokoju ton   Nie gniew, a skradziona róża Umarłą duszę zachmurza   Z wdziękiem – gorzka zdrada   Sam ze sobą w grobie gada
    • Błękit pociemniał. Anioły pękate siały planety huczące w krąg w deszcze i grady zdrobnione. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.   A ludzie tworzyli z ziemi, morza i chmur jakby do nieba schody, jak spęczniałe troską ciała gór na płask rozmiażdżone w groby.   I mówili: to nic, że w śmierć ubrany dziś ten świt, powietrze. Nam jeszcze słońce dusi sny i wiatr się jeszcze o nas trze.   Anioły - w żałobne płomyki świec ucichły, jak ciepło drżących rąk i jak para łez ciepłych milkły. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.  
    • @Jacek273   Świetnie oddajesz dysocjację -  to poczucie bycia kukłą we własnym życiu. Pytania w cudzysłowach działają jak chór w greckiej tragedii -  obserwują, ale nie pomagają.  Szczególnie poruszający wers -"sztuczny człowiek, z zewnątrz - sztuczny dramat".   Pierwszy etap - wyrzucić telewizję! 
    • @Proszalny   Ten tekst ma w sobie coś z przypowieści i coś z medytacji - dzieje się sam, jak ten park, w którym zamiast słów gromadzi się cisza. Trzy przykazania w trzech akapitach - świetny pomysł - wtajemniczenie przychodzi stopniowo. Ale trzeba zwolnić. Szachy to gra w której każdy ruch ma konsekwencje, każda figura ma rolę. A narrator zasypia między szachem a matem i budzi się z wiedzą że nie jest figurą. I to zakończenie - "e4" - otwierający ruch w szachach - wreszcie wiadomo gdzie postawić pierwszy krok. Tekst który warto czytać powoli. Najlepiej w parku. :)   Czyta się naprawdę dobrze. Masz wyczucie języka i to czuć w każdym akapicie a styl jest spójny i przyjemny w odbiorze.
    • Witaj - udany wiersz piosenka - zaciekawiło mnie bardzo -                                                                                                      Pzdr.serdecznie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...