nad kartką

[justyna nawrocka]

podróż nocnymi światłami
miasta gasną pod gwiazdami
secesja kawiarnia północ
z ust do ust płyną słowa
rozgrzane świeczkami
dusze

nie da się opowiedzieć aksamitu
wysłuchać radości wewnątrz dziecka
poczuć spadania zimowej gwiazdy

symetria naszych dłoni
wyznać pieśni szeptu
szczęścia

najmniejsze okno świata
w nim błękitne ciepło
wytrze bez lęku
los zachłannego losu

[Baba_Izba]

Wiele słów i pojęć wprowadza chaos w wierszu,
może troszkę uporządkuj, dopracuj.
Np:
"symetria naszych dłoni
wyznać pieśni szeptu
szczęścia" - dla mnie nie jest zrozumiałe (gramatyka?),
ten rym na początku : "światłami - gwiazdami" - zamierzony?
Nie za ładnie brzmi.
"dusze" - konieczne?
Przemyśl jeszcze, wiersz mi przypomina Łódź - wieczorem.
(Może to ta "secesja" - sprawiła. Pójdź w tę stronę).
Czekam na zmiany, pozdrawiam serdecznie
- baba