Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

stary las

jasna

Przez jasna
w Fraszki i miniatury poetyckie

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

jasna

jasna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



No to zmieniać, czy nie?
Kasiu, proszę się zdecydować.

;-))
Kasia bywa niezdecydowana;) Już sama nie wiem Madzik. Dochodzę jednak do wniosku, że we wspólnej trudniej się czyta. Jak dla mnie w jednej. Zdecydowałam się!:)

Kasiu :D)

Ty jedna potrafisz mnie rozbroić.
Zdecydowałam się nie zmieniać. :D))

Serdeczności,
Magda :-))
Katarzyna Bielińska

Katarzyna Bielińska

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Kasia bywa niezdecydowana;) Już sama nie wiem Madzik. Dochodzę jednak do wniosku, że we wspólnej trudniej się czyta. Jak dla mnie w jednej. Zdecydowałam się!:)

Kasiu :D)

Ty jedna potrafisz mnie rozbroić.
Zdecydowałam się nie zmieniać. :D))

Serdeczności,
Magda :-))
No i bardzo dobrze:) Nie zmieniaj! Ja już sama nie wiem czemu Ci to zasugerowałam;))) Ps. Postaram się częściej rozbrajać;)))

Pozdróóóóweczka:),
Kasia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • vioara stelelor
      grzecznościowo?

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      jedno maleńkie twoje słowo samo sobą zdziwione przyszło do mnie o poranku wśród płatków śniegu nad ulicą jeszcze drzemiącą pod burym pledem z szorstkiej chmurnej wełny   jedno maleńkie wsunięte w dłoń jakby nigdy nic ciepły rogalik na głód całego dnia   i w ułamku chwili rozsłoneczniło się miasto śnieg na dachach bloków odbija figlarne migotanie szczęścia kolejne uśmiechnięte godziny zapachniały błękitem świeżością   nie wiem czy jeszcze mi się kiedyś przydarzy słowo najmilsze   i gdzie je teraz schować żeby nie zmarzło żeby się przypadkiem nie zapomniało żeby oddychało ze mną jutro za tydzień oraz wtedy gdy znów starość zastawi pułapkę   czy moje serce będzie wystarczająco wygodne?   jedno maleńkie twoje słowo mój nieskończenie wdzięczny świat  
    • FaLcorN
      Śniłam tej nocy…

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @KOBIETA Nie ma sprawy, tak się podam. Inne życzenia? ;)
    • Berenika97
      Juana

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @nieznajoma1907   Te "czarne postacie bez twarzy" i zanikająca pamięć - świetnie pokazujesz, jak izolacja niszczy człowieka od środka. Tragiczne losy królowej zgotowane przez tych, którzy powinni kochać i wspierać. Tragiczna niemożność ratunku. Świetny wiersz!   
    • Bożena De-Tre
      Poezja

      Przez Bożena De-Tre · Opublikowano

      @bazyl_prost Przy tym upraszczaniu języka po kolorach go poznacie-:)Jeżyk jest koloru nieba a jeż pewnie szary jest..,tu i tam poezji trzeba gdy zanosi się ma deszcz(a bazyli tego nie wie? Wszak też bazyliszkiem jest-:)Mam nadzieję że to dziwne poczucie homoru fo jutra mi odpuści…
    • Berenika97
      Terminator

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @huzarc   "On nie gra. On istnieje" - to chyba najbardziej przerażające zdanie. My graliśmy, udawaliśmy, tworzyliśmy role. Maszyna po prostu jest. Nie potrzebuje sensu, celu, nie boi się końca. To my staliśmy się zbędni w świecie, który sami zbudowaliśmy.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...