Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

 

Nie pamiętam, kto nabajał,
że widziano Mikołaja,
jak Polami
z saneczkami
za reniferami ganiał.

 

*

Panieneczka śnieżyneczka

przyjechała na saneczkach,

i choć była

bardzo miła,

to się w łóżku rozpuściła.

*

Mikołaj, który mieszka w Laponii,

potrafi także powozić końmi.

Lepiej ten fakt pomiń, 

że wpada przez komin.

Po prostu o tym całkiem zapomnij.

*

 

Mikołaj do dzieci przybędzie zza lasku.

Powinien być zaraz, wyjechał o brzasku;

ale czyż

idzie niż?

Co to będzie, nie dotrze po piasku!

 

*

 

A podobno dzieci zgraja 

poszukuje Mikołaja;

już od maja, 

na rozstajach,

chociaż wiosną śnieg roztajał.

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez Marianna_ (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

                                          Limeryk O TYM MIKOŁAJU Z LAPONII - cd.

 

                                         Może zmierza tam, gdzie mieszka
                                           znana nam królewna Śnieżka;
                                                          czy to góry,
                                                          czy Mazury
                                           szuka jej na krętych ścieżkach.

                                                                      

                                                                    *

 

                                            A ten gwiazdor był sportowcem,

                                                 i przyleciał odrzutowcem;

                                                               zabrał Finkę

                                                             pod pierzynkę,

                                             w śniegu, który padał w strofce.

 

                                                                     *

                                                     Rozsypały się prezenty,

                                                    a Mikołaj, jak stuknięty;

                                                                    o płot,

                                                                     i splot,

                                              przy tym bardzo nadszarpnięty.

                                                                      *

                                                  A podobno dzieci zgraja

                                                      poszukuje Mikołaja

                                                             już od maja,

                                                            na rozstajach,

                                               chociaz wiosną śnieg roztajał.

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez Marianna_ (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • tak wyrywa nie do przodu lecz nie ciągnie ogonem   tak już chce a nie jeszcze nie    tak za dużo chce? rozważa nie... wątpi, nie wierzy, marudzi, oponuje    tak się wkurzy  na nie!   że je w końcu  o-de-tnie   i odleci   bez zbędnego bagażu       
    • Wnętorom tę nw. Lubieżni win, że i bulion?      
    • Cześć i chwała bohaterom! Tym, co niosą jasność światła. Nie ministrom i premierom, Im moralność dawno zgasła. Tym, co darzą pięknym gestem, Drobnym, wielkim - bez znaczenia, Nie poddani żadnym testem,  Spełniają innym marzenia.   Cześć i chwała bohaterom! Tym, co uśmiech wywołują, Bo to ci są adapterem… Dobra, którym dysponują. Emanują transcendencją, Sensem naszego jestestwa, Idą z czystą intencją, Do tak zwanego królestwa.   Cześć i chwała bohaterom! Tym, którzy podają rękę, Wspaniałych wspomnień autorom, Mają ode mnie podziękę, Serdeczną, czystą, życzliwą, Ci sieją ziarno kwitnące, Wzruszają mnie dłonią tkliwą, Błyskają wichry tańczące.   Cześć i chwała bohaterom! Nie zuchom indolencyjnym, A tym - prawdziwym strażnikom,  Lśniącym aniołom podniebnym. Tym, co przywracają wiarę, W czasie burzliwego sztormu, Nucić ich czyny, jak mantrę, Zatrzymujące czas pędu.   Cześć i chwała bohaterom! Wam - duchowym przewodnikom, Wam - autentycznym zwycięzcom, Wam - czystej krwi pomocnikom, Wam - skałom w gęstwinie chaosu, Niosącym powiew kosmosu… Chylę czoła ku waszym twierdzom… Żywym przykładom etosu. Cześć i chwała bohaterom!
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Marek.zak1 Kolberger (aktor) takim przykładem. Długoletni związek małżeński, córka (chyba). Ale on tak coś wizualnie wyglądał na geja. Jak też wygląda np.Piaseczny.  Rzeczony chłopak z mojego opowiadanka - nie (bo to historia z życia wzięta :)). Taki zwyczajny chłopak o 100%-towym poziomie beztroski (bardzo rzadkie przypadki :)).
    • @Kapirinia   "Kubeczek szczęścia, tylko bez pary"- niezła ironia. Wiersz o pragnieniu gotowych rozwiązań na życie, zapakowanych w różowy papier. Ale ta ostatnia linijka - "Spróbuję inaczej" - zmienia wszystko. To moment uświadomienia, że w aptece życia nie ma recept. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...