Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wpatrywać się w pustkę godzinami,
by wyłapać jedną myśl – Nieskończoność.
Niedoceniana i zapomniana, a najbardziej
logiczna z chaosu będącego w jej zbiorze.
Ja – będąc jednocześnie tu i tam – Jestem.
I nie jestem nigdzie i widzę wszystko,
bo wiem, co skrywa się za niedostrzegalnym.

Zapewne zastanawiasz się teraz tak samo
czy zbieg okoliczności może się wydarzyć?

Nic nie chce mi odpowiedzieć i coś też milczy.
Nie ma przecież odpowiedzi, bo nie ma pytań,
które można zadać w taką ciszę i ciemność.

Kiedyś głośno wskazywano na mnie jako na
Teraźniejszość, wahającą się ciągle w czasie.

Czyżby wychylenia zależały od nas?

W przeszłości tonę, nie mogę dostać brzegu;
upłynnił się zzieleniałym od wściekłości kamieniem.

Biegnę bez gruntu i oddycham bez-powietrzem,
tylko Nikt za mną idzie, bo tej drogi nie było.

A jeśli naszkicuję mapy? Jeśli nazwę nic - czymś?
Stworzę nowy język, nauczę go moich poddanych
i nie pokaże im innych dróg prócz moich…

Pójdą za mną!
A jeśli nie pójdą...?

Muszę jeszcze wymyślić system kar! Granice, bariery,
nakazy, zakazy i koniecznie pozbyć się muszę takich jak ja!

Tyle pracy, by zagłuszyć samotność.

Opublikowano

Wejdź na: Agamemnon blog
Zapoznaj się z filozoficzną poezją Barbary Marek. Jest tam około 16 jej utworów.
Cytuję jeden z nich:


Repetytorium albo wstęp do medytacji

(znów świeży śnieg otulił wielką ciszę...)


Pochwalone niech będą zachwyt i zdumienie
przywileje niewinności.

Pochwalona - miłość
bodaj była początkiem, nie celem.

Pochwalona niech będzie mądrość
świadoma związków wynikania,
zdolna wydostać się poza nie.

Pochwalona - twórczość
każdego kształtu i rodzaju
bosko ludzka proporcja.

Pochwalona niech będzie wszelka podróż
pokorna pielgrzymka do źródeł.

Pochwalona - zagadkowość
tego, co w nas, od nas samych większe.


autor: Barbara Marek

Dużo napisałaś utworów? Gdzie je można znaleźć?

Pozdr.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Cześć, tak :) Jestem słuchowcem i muszę przemielić tekst przez AI, żeby jako tako wyszło. Wiem, że AI też "pisze" teksty, ale ja tego nie tykam. Teksty tworze od pomysłu do końca sam - bez żadnej pomocy. Zapraszam na mój kanał na youtube, ostatnio trochę wrzuciłem, niektóre myślę mogą być dobre.
    • Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...