Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

gdzie jest mój anioł
co czuwać miał
nad niewinnością mych myśli
słusznością kroków
prawością decyzji

upadam

ktoś mówi
... to takie ludzkie
giąć się pod ciężarem życia
gdy błądząc szukasz prawdy...

jestem słaba jak nigdy przedtem

mój anioł znowu milczy...

Opublikowano

moni

zabijesz mnie... może nie...


mój też gdzieś pofrunął...
oby chwilowo...





Gdzie jest mój anioł,
co czuwać miał
nad niewinnością mych myśli...

Gdzie jest mój anioł
wśród której z chmur?
Dziś mi się nawet nie przyśnił...

Aniele wróć!

Ja czekam tu,
bez reszty Tobie oddana
bez Ciebie...
ginę,
bądź ze mną już ...


Wzywam Cię na kolanach!

Opublikowano

Witaj Moni,zadedykuję Ci pewną strofkę
W giniany wazon włożono trzy kwiaty,
Na świerzych pąkach lśniły krople rosy,
Niby diamenty zdobiące ich szaty,
Lub srebrne spinki splatające włosy.
Trzy dni mineły od chwili zerwania,
Porankiem złotym zajaśniał dzień czwarty,
Uczuciem smutku i rozczarowania,
Żegnała dziewczyna widok kwiatów martwych...

ten anioł nigdy nie milczy,on właśnie wypowiedział się waszymi słowami...pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Droga Mabe,
absolutnie nie jestem skłonna do morderstw...za delikatna ma dusza :)
Pięknie przekształciłaś to co ja ledwie naszkicowałam, więc mogę jedynie podziękować i potwierdzić Twą wielkość!
wdzięczna...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Miło Cię powitać :)
Dziękuję za przeuroczą dedykację...
a mój anioł gdzieś się zawieruszył... pewnie szuka nowych piór, by uskrzydlić me myśli opadające jak szmer liści niesiony listopadowym wiatrem...niby ciepłym jeszcze...aż dziwne
ślę pozdrowienia
Opublikowano

ja bym napisał tak:

Zbudź się aniele gdy szukają Cie czucia
Przynieś ze sobą czarodziejską magię
W boskości naszej empatii szukającej uczucia
gdy razem odkrywamy doskonałości nagie

I uczyń słowa czułe z mego istnienia
Tam gdzie poznają nas nasze marzenia
Wśród pamiętanych, których się nie wymienia
Gdy sen czytamy czuły ułożony do cichego leżenia

Opublikowano

Witaj Grzegorzu,
jak pięknie czytać Twoje dzieło...zaczynam żałować, że wrzuciłam moje niedojrzałe, gdy tu takie rozwitłe słowa...z których bije spokój i niezwykła łagodność, a u mnie jakiś chaos...
serdecznie dziękuję
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Natuskaa EEEE tam :), to nie lekceważenie , ale żarcik :), narzekamy i wpadamy w e(uforię) - kolejny żarcik, ale tak naprawdę zastanawiam się czy chodzi tu o etykę? czy żal i pretensję razem wzięte. Tak, nie, raczej siak przykładaj do ucha i oka, a nie nimi :))) żarty żartami, pewnie napiszesz coś więcej jak cię trochę rozgoryczę :) pozdr.  
    • @Alicja_Wysocka Ten dom to wolność.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        z wymaganiami? cóż to znaczy od tego słowa cierpnie skóra i nawet kiedy się rozeznasz to bywa też, że nic nie wskórasz   kobiety za to chcą niewiele w króciutkim zdaniu wszystko powiem, że resztę da się już załatwić byle miał tylko dobrze w głowie  :)
    • Bal jak za PRL-u... A gdzie zawieruszyła się krztyna wstydu? Czy może spadła pod stół, Podeptana podeszwami butów?   Czy może w koszu na śmieci, Przez wszystkich zapomniana czeka w samotności, Aż ktokolwiek ją doceni, Łaskawym wzrokiem na nią spojrzy…   Bal jak za PRL-u... Pośród radosnych zabaw i śmiechów, Potoków błahych niepotrzebnych słów, Hucznie wznoszonych toastów,   Zrekonstruowane ZOMO-wców mundury, Ubranych w nie statystów groźne miny, W blasku trzaskających fleszy, O zgrozo wielu cieszą dziś oczy…   Niegdyś ścieżki zdrowia, W mundurze ZOMO-wca okrutny kat, Zimna obskurna cela, Trwożnie z Nadzieją wyszeptywana modlitwa,   Dziś strumieniami leje się szampan, Wykwintne potrawy na suto zastawionych stołach, Wzajemne głośne przekomarzania, Głośne śmiechy do białego rana…   Niegdyś walka o Honor, Brutalnie podeptana ludzka godność, Tylu szczerym, oddanym patriotom, Przez władzę w samo serce zadany cios,   Dziś głupota z pogardą, Splecione z sobą więzią nierozerwalną, Wśród elit niepodzielnie królują, Najdrobniejszą krztyną wstydu pospołu gardząc…        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...