Moje dwie dusze

[Waclaw Fibrol]

Calusieńką prawdę - proszę, wierzcie mi
dzisiaj wam opowiem, bo się zwierzyć muszę
zanim mi przed nosem zatrzaśniecie drzwi
że jedno mam życie, ale mam dwie dusze

Bo, kiedy coś robię, coś, czego nie lubię
nie wtedy, gdy marzę, albo piszę wiersze
to wtedy się udaję do tej duszy drugiej
by potem powrócić do tej duszy pierwszej

Tą pierwszą mi, jak wszystkim - przy poczęciu dano
i ją pokochałem tak, jak własną matkę
tą drugą znalazłem po zbudzeniu rano
i ją tylko lubię, jak swoją sąsiadkę

Jak w pierwszej jestem sercem, to w tej drugiej ciałem
jak to jest możliwe? – ja o to nie stoję
powiecie: " niebezpieczne i grozi zawałem"
lecz ja w nich muszę mieszkać, bo obie są moje

Gdy jedną kiedyś zgubię, albo ją zawieruszę
to może tak jest lepiej mieć takie dusze dwie
a może kiedyś diabeł zechce mi zabrać duszę
to będą mógł wybierać, bo któż to dzisiaj wie