Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

całkiem bose przeskakując długie włosy
chciałoby chwile też odsapnąć hop i wskoczyć i tam zasnąć
tam w kieszonce jest chusteczka, kilka monet i niebieski
jakiś kamyk trzyma w ręce pogłówkuje i na wędce
wpadnie guzik zrumieniały hop maleńki oniemiały
stale zawsze i w momencie bum przeskoczył tak na prędce
wnet złapany został czule przez agrafkę nie cebulę

pan wyciągnął już kopytko chlapnął motor ze skowyt ku
ubrudzoną ma koszule szepnij do mnie słowo dziurę
żeby w schowku było jaśniej trzeba łatą nitką złap się
teraz dzieje jak po kotku dalej w samym już środku
jest drobiażdżek skarb jedyny hyca wariat drze pierzyny
w cieple jest mu bardzo dobrze niech zostanie piórko także
myk i tam przykryty klapą od marynareczki gapy

dom tam wszystko jest odkryte kieszeń tejże koszuliny
ręką sięgnął ten brodaty koło łyżek, starej tacy
wyjął całą jej zawartość w parze czajnik gwizdnął garom
utrudzony dniem plask na dłoni pusto spojrzał
na stół cały ten dobytek palcem wskazał i zapytał
gdzie jest kolor mój jedyny co żem teraz jo uczynił

Opublikowano

Czytałam w warsztacie, przeczytałam teraz.
Trudno mi określić swoje wrażenia. Albo ja dzisiaj
nie w formie, albo ten wiersz jest pisany w nowej formie, której
nie rozumiem.
Jeśli to piosenka, to moim zdaniem może wypaść fajnie,
jako wiersz, ciężko mi się odbiera, ale w ostateczności
rozweselił mnie, a to już dobrze:
"wpadnie guzik zrumieniały hop maleńki oniemiały
stale zawsze i w momencie bum przeskoczył tak na prędce"
Serdeczne pozdrawienia
przesyłam z uśmiechem
- baba

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


No tak Babo Izbo- dzięki Ci serdeczne za obecność Twą, wpis;
Mm no nie wiem , już tak jak wcześniej napisałamm tak zdaje się zostanie.
To taki szajbusowy odłam(;, czasem trzeba zaszaleć i tu. Nie znam
pojęcia wiersza, no cóż, wyszło jak wyszło, pójdzie na nutę,
rozweselił o..super, nowa forma - a pewnie jakaś taka niekonwencjonala czy cuś..
też nie rozumiem, Serdecznie i ciepłoniaście:)))dzięki
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



wcale nie są smutne Waldemarze (refleksyjnie)
popatrz na drzewa i trawy kołyszące się mimo
wiejących proporców ruchomych po niebie,
jak uczniaki przebite ptaki...
podnosząc ramiona ze stopami
..wchodzą w wąwóz i po ostrzach jak
gwiazda spaść nie mogąca przyświeca
i znów jak fala wyplusnął
(Cz.Niemen)
(wyżej niż ptak?:) Wzajemnie Tobie kosz cały
Opublikowano

Parę rzeczy poprawiłem i cholernie spaskudziłem
ale Judyt jakby co masz potencjał że hoho ;)
Pozdrawiam

całkiem bose przeskakując długie włosy
chciałoby odsapnąć chwilę hop i wskoczyć i tam zasnąć
gdzie w kieszonce jest chusteczka, kilka monet i niebieski
jakiś kamyk trzyma w ręce pogłówkuje i na wędce
wpadnie guzik zrumieniały hop maleńki oniemiały
stale zawsze i w momencie bum przeskoczył tak na prędce
wnet złapany został czule przez agrafkę nie cebulę

pan wyciągnął już kopytko chlapnął motor ze skowyt ku
ubrudzonej już koszuli szepnij do mnie słowo dziurę
żeby w schowku było jaśniej trzeba łatą nitką złap to
teraz dzieje jak po kotku dalej w samym tylko środku
jest drobiażdżek skarb jedyny hyca wariat drze pierzyny
w cieple jest mu bardzo dobrze niech zostanie piórko także
myk i tam przykryty klapą od marynareczki gapy

dom tam wszystko jest odkryte kieszeń tejże koszuliny
ręką sięgnął ten brodaty koło łyżek, starej tacy
całą wyjął jej zawartość w parze czajnik gwizdnął garom
utrudzony dniem plask dłoni pusto spojrzał tuż koło niej
na stół cały ten dobytek palcem wskazał i zapytał
gdzie jest kolor mój jedyny co żem teraz jo uczynił

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



o!!! dzięki Ci Hayqu!za obecność pod i no to pokontempluje Twoje podpowiedzi mm..
i dzięki serdeczne za słowo uznania:)) ciepłoniastej nocy życząc i dnia
następnego, dziękując że ho ho ( czy spasudzone pozwól że sama se popatrze:)

..tuż po chwili- skorzystałam troszku, poza tym dopowiem, iż zastanawiałam się
nad gapy- nie chcąc nikogo znieważać:)
i nad puentą jeszcze( szybko pisałam to wtedy),
no ale narazie jest jak jest, dzięki jeszcze raz ( gary dokładam;)
a teraz dobranoc

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jedyne co po mnie zostanie  To te kilkadziesiąt wierszy  Poety amatora, samouka  Nie których bardzo ładnych  Innych zaś średnich lub kiepskich  Ale zawsze pisanych od serca Z uczuciem, natchnieniem, pasją Wiem, że nie będę nigdy wielki Natomiast piszę je naturalnie  W kilka minut tworzę wiersz  Rzadko wprowadzam poprawki  Częściej koryguję błędy I oto są i one - moje myśli Przelane prosto na papier....
    • Grzęźnie w gąszczu natrętnych myśli  między szkłem kolorowych pingli a jeziorem wyschniętych źrenic teatr spleciony z bladych cieni    Parkiet sceny ubrany w szkarłat na niej leży para sylwetek nad nimi dawno zmarły światła rozdarte grubym murem we mgle
    • @bazyl_prost Ależ też otóż to. Wielu mówi, że tak naprawdę nic się nie zmieniło. Wiesz ciężko dociec, ale sam fakt  na przykład istnienia forum poetyckiego jest zmianą. Sam fakt facebooka, nie wiem youtuba, spotify. To nie jest aż taka zmiana oczywiście, bo były spotkania autorskie, więcej, rozmowy były i wymiana myśli, ale jednak jest kategoria pewnej zmiany. Czegoś z trochę innego rozdania. Ma to ciężar gatunkowy szeregu minusów i plusów. Nawet nie bardzo wiem co przeważa. Mnie trochę martwi w wielu branżach jakby rodzaj nieco nieodwzajemnionej nadprodukcji :// 
    • Leżysz zdrętwiały w wilgotnej pościeli Martwa ofiara, można by pomyśleć  Lecz jeszcze tli się życie w twoim ciele Łza ci wędruje przez wklęsłość policzka Przywłaszczyli cię sobie brutalnie Pogwałcili godność twej duszy i ciała Ludzką istotę porzucili na twardej glebie Aby samotnie tam umierała Pomszczę cię, mój królu, to ci obiecuję! Być może nie sam, a z czyjąś pomocą  Lecz teraz siedzę przy tobie i zaklinam czule By twój ból odszedł wraz z kończącą się nocą Cicho mówię do ciebie, ty zdajesz się być głuchy Strzaskany, zamknąłeś się w sobie  Słodko-gorzki rąk bezwład i włosów miękkie puchy A cisza jak w grobie Składam na twojej piersi ołtarzu  Ciepło i światło mojego dotyku Nie odrywając wzroku od skamieniałej twarzy  I pierwszego na niej słońca promyka Wtem ktoś puka do drzwi, ciekawy nieszczęścia To przyjaciel twój stary, otwieram mu w półśnie Dzieląc się z nim tą nieśmiałą nadzieją Że kiedyś jeszcze zobaczę twój uśmiech…
    • @Leszczym nie nowsze od starego , taki niuans
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...